lateralis
Appearance
Latin
[edit]Pronunciation
[edit]- laterālis:
- (Classical Latin) IPA(key): [ɫa.tɛˈraː.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [la.teˈraː.lis]
- laterālīs:
- (Classical Latin) IPA(key): [ɫa.tɛˈraː.liːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [la.teˈraː.lis]
Etymology 1
[edit]From latus (“the side, flank”) + -ālis (“-al”, adjectival suffix).
Adjective
[edit]laterālis (neuter laterāle); third-declension two-termination adjective
Inflection
[edit]Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | laterālis | laterāle | laterālēs | laterālia | |
| genitive | laterālis | laterālium | |||
| dative | laterālī | laterālibus | |||
| accusative | laterālem | laterāle | laterālīs laterālēs |
laterālia | |
| ablative | laterālī | laterālibus | |||
| vocative | laterālis | laterāle | laterālēs | laterālia | |
Derived terms
[edit]- aequilaterālis
- bilaterālis
- laterālia (noun)
Descendants
[edit]- Inherited:
- Borrowings:
Etymology 2
[edit]See the etymology of the corresponding lemma form.
Adjective
[edit]laterālīs
- accusative masculine/feminine plural of laterālis
References
[edit]- “lateralis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “lateralis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.