leisti

See also: Leisti

Lithuanian

From Proto-Balto-Slavic *leiˀstei, ultimately possibly from Proto-Indo-European *léyd-ti ~ lid-énti, an athematic root present from the root *leyd- (“to let, allow”).^[1] Cognate with Latvian laist (“let, allow”).

léisti (third-person present tense léidžia, third-person past tense léido)

(transitive) let, allow, permit, authorize [with dative ‘whom’ and infinitive]
Leidžia savo sūnui turėti mobilųjį telefoną. ― (They) let (their) son have a cellphone.

Conjugation of *leisti*
		1^st person	2^nd person	3^rd person	1^st person	2^nd person	3^rd person
		singular vienaskaita			plural daugiskaita
		aš	tu	jis/ji	mes	jūs	jie/jos
indicative tiesioginė nuosaka	present esamasis laikas	léidžiu	léidi	léidžia	léidžiame, léidžiam	léidžiate, léidžiat	léidžia
	past būtasis kartinis laikas	léidau	léidai	léido	léidome, léidom	léidote, léidot	léido
	past frequentative būtasis dažninis laikas	léisdavau	léisdavai	léisdavo	léisdavome, léisdavom	léisdavote, léisdavot	léisdavo
	future būsimasis laikas	léisiu	léisi	léiss	léisime, léisim	léisite, léisit	léiss
subjunctive tariamoji nuosaka		léisčiau	léistum, léistumei	léistų	léistumėme, léistumėm, léistume	léistumėte, léistumėt	léistų
imperative liepiamoji nuosaka		—	léisk, léiski	teléidžia, teléidžiie	léiskime, léiskim	léiskite, léiskit	teléidžia, teléidžiie

Participles of leisti

^ Derksen, Rick (2015), “leisti”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 277