lijnen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

lijnen ‎(past singular lijnde, past participle gelijnd)

  1. to draw lines
  2. to form, be on (a) line(s)
  3. to diet in order to get a slim(mer) waistline

Conjugation[edit]

Inflection of lijnen (weak)
infinitive lijnen
past singular lijnde
past participle gelijnd
infinitive lijnen
gerund lijnen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular lijn lijnde
2nd person sing. (jij) lijnt lijnde
2nd person sing. (u) lijnt lijnde
2nd person sing. (gij) lijnt lijnde
3rd person singular lijnt lijnde
plural lijnen lijnden
subjunctive sing.1 lijne lijnde
subjunctive plur.1 lijnen lijnden
imperative sing. lijn
imperative plur.1 lijnt
participles lijnend gelijnd
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Noun[edit]

lijnen

  1. Plural form of lijn