manijak

Polish

Etymology

From manić +‎ -ak.

Pronunciation

• (Greater Poland):
  • (Chełmno-Dobrzyń) IPA^(key): [maˈɲi.jak]

Noun

manijak m pers (female equivalent manijaczka)

1. (Chełmno-Dobrzyń) fraud, deceiver

   Synonym: oszust

Derived terms

verbs

• manijaczyć impf

Further reading

• Antoni Krasnowolski (1879), “manijak”, in Album uczącéj się młodzieży polskiéj poświęcone Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu z powodu jubileuszu jego pięćdziesięcioletniéj działalności literackiéj (in Polish), Lviv: Czytelni Akademickiéj Lwowskiéj; "Gaz. Narod." J. Dobrzańskiego i K. Gromana, Słowniczek prowincjalizmów zebranych w ziemi chełmińskiej i świeckiej, page 305

Serbo-Croatian

Pronunciation

• IPA^(key): /mǎnijaːk/
• Hyphenation: ma‧ni‧jak

Noun

mànijāk m anim (Cyrillic spelling ма̀нија̄к)

1. maniac

Declension

Declension of manijak

	singular	plural
nominative	manijak	manijaci
genitive	manijaka	manijaka
dative	manijaku	manijacima
accusative	manijaka	manijake
vocative	manijače	manijaci
locative	manijaku	manijacima
instrumental	manijakom	manijacima