oktroyieren
Appearance
German
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from French octroyer.
Pronunciation
[edit]Audio (Austria): (file) - IPA(key): /ɔktʁo̯aˈjiːʁən/, [ʔɔktʁo̯aˈjiːɐ̯n]
Audio (Germany (Berlin)): (file) Audio (Germany (Berlin)): (file)
Verb
[edit]oktroyieren (weak, third-person singular present oktroyiert, past tense oktroyierte, past participle oktroyiert, auxiliary haben)
- to impose
Conjugation
[edit]| infinitive | oktroyieren | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| present participle | oktroyierend | ||||
| past participle | oktroyiert | ||||
| auxiliary | haben | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich oktroyiere | wir oktroyieren | i | ich oktroyiere | wir oktroyieren |
| du oktroyierst | ihr oktroyiert | du oktroyierest | ihr oktroyieret | ||
| er oktroyiert | sie oktroyieren | er oktroyiere | sie oktroyieren | ||
| preterite | ich oktroyierte | wir oktroyierten | ii | ich oktroyierte1 | wir oktroyierten1 |
| du oktroyiertest | ihr oktroyiertet | du oktroyiertest1 | ihr oktroyiertet1 | ||
| er oktroyierte | sie oktroyierten | er oktroyierte1 | sie oktroyierten1 | ||
| imperative | oktroyier (du) oktroyiere (du) |
oktroyiert (ihr) | |||
1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred.
See also
[edit]Further reading
[edit]- “oktroyieren” in Duden online
- “oktroyieren”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache[1] (in German)