Jump to content

omenet

From Wiktionary, the free dictionary

Norwegian Bokmål

[edit]

Noun

[edit]

omenet n

  1. definite singular of omen

Norwegian Nynorsk

[edit]

Noun

[edit]

omenet n

  1. definite singular of omen

Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

From om +‎ -et.

Noun

[edit]

omenet n (uncountable)

  1. (Banat) crowd

Declension

[edit]
singular only indefinite definite
nominative-accusative omenet omenetul
genitive-dative omenet omenetului
vocative omenetule

References

[edit]
  • omenet in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Swedish

[edit]

Noun

[edit]

omenet

  1. definite singular of omen