onafhankelijk

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From on- +‎ afhankelijk.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˌɔn.ɑfˈɦɑŋ.kə.lək/
  • (file)
  • Hyphenation: on‧af‧han‧ke‧lijk

Adjective[edit]

onafhankelijk (comparative onafhankelijker, superlative onafhankelijkst)

  1. independent
  2. irrespective of

Inflection[edit]

Inflection of onafhankelijk
uninflected onafhankelijk
inflected onafhankelijke
comparative onafhankelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial onafhankelijk onafhankelijker het onafhankelijkst
het onafhankelijkste
indefinite m./f. sing. onafhankelijke onafhankelijkere onafhankelijkste
n. sing. onafhankelijk onafhankelijker onafhankelijkste
plural onafhankelijke onafhankelijkere onafhankelijkste
definite onafhankelijke onafhankelijkere onafhankelijkste
partitive onafhankelijks onafhankelijkers

Derived terms[edit]

Adverb[edit]

onafhankelijk

  1. independently

Antonyms[edit]

Descendants[edit]

  • Afrikaans: onafhanklik
  • West Frisian: ûnôfhinklik (calque)