ondergaan

Afrikaans

Etymology 1

From Dutch ondergáán, from Middle Dutch ondergaen. Equivalent to onder- +‎ gaan.

Verb

ondergaan (present ondergaan, present participle ondergaande, past participle ondergaan)

1. to undergo, to endure

Etymology 2

From Dutch óndergaan, from Middle Dutch ondergaen. Equivalent to onder +‎ gaan.

Verb

ondergaan (present gaan onder, present participle ondergaande, past participle ondergegaan)

1. to go down, to set

   Die son gaan onder.

   The sun is setting.

Dutch

Etymology 1

From Middle Dutch ondergaen. Equivalent to onder- +‎ gaan.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˌɔndərˈɣaːn/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -aːn

Verb

ondergaan, ondergáán

1. to undergo, endure

   Hij onderging zijn straf. ― He underwent his punishment.

2. to put up with

   Ik wil die herrie niet meer ondergaan. ― I don't want to put up with that noise.

Conjugation

Conjugation of ondergaan (strong class 7, irregular, prefixed)
infinitive	ondergaan
past singular	onderging
past participle	ondergaan
infinitive	ondergaan
gerund	ondergaan n
	present tense	past tense
1st person singular	onderga	onderging
2nd person sing. (jij)	ondergaat, onderga2	onderging
2nd person sing. (u)	ondergaat	onderging
2nd person sing. (gij)	ondergaat	ondergingt
3rd person singular	ondergaat	onderging
plural	ondergaan	ondergingen
subjunctive sing.1	onderga	onderginge
subjunctive plur.1	ondergaan	ondergingen
imperative sing.	onderga
imperative plur.1	ondergaat
participles	ondergaand	ondergaan
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Synonyms

• harden
• uithouden
• uitstaan
• velen
• verdragen

Participle

ondergaan

1. past participle of ondergaan

Declension

Declension of ondergaan
uninflected	ondergaan
inflected	ondergane
		positive
predicative/adverbial		ondergaan
indefinite	m./f. sing.	ondergane
	n. sing.	ondergaan
	plural	ondergane
definite		ondergane
partitive		ondergaans

Etymology 2

From Middle Dutch ondergaen. Equivalent to onder +‎ gaan.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɔndərˌɣaːn/

• Audio:

  (file)

Verb

ondergaan, óndergaan

1. to go down; to set

   De zon ging onder. ― The sun went down.

   De ondergaande zon. ― The setting sun.

Conjugation

Conjugation of ondergaan (strong class 7, irregular, separable)
infinitive	ondergaan
past singular	ging onder
past participle	ondergegaan
infinitive	ondergaan
gerund	ondergaan n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	ga onder	ging onder	onderga	onderging
2nd person sing. (jij)	gaat onder, ga onder2	ging onder	ondergaat	onderging
2nd person sing. (u)	gaat onder	ging onder	ondergaat	onderging
2nd person sing. (gij)	gaat onder	gingt onder	ondergaat	ondergingt
3rd person singular	gaat onder	ging onder	ondergaat	onderging
plural	gaan onder	gingen onder	ondergaan	ondergingen
subjunctive sing.1	ga onder	ginge onder	onderga	onderginge
subjunctive plur.1	gaan onder	gingen onder	ondergaan	ondergingen
imperative sing.	ga onder
imperative plur.1	gaat onder
participles	ondergaand	ondergegaan
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

• ondergang

Anagrams

• aandronge, aangorden, dronge aan, gaan onder, gorden aan