onweerlegbaar

Dutch

Etymology

From on- +‎ weerlegbaar or on- +‎ weerleggen +‎ -baar.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɔn.ʋeːrˈlɛx.baːr/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: on‧weer‧leg‧baar

Adjective

onweerlegbaar (not comparable)

1. irrefutable, incontrovertible

   Antonym: weerlegbaar

Declension

Declension of onweerlegbaar
uninflected	onweerlegbaar
inflected	onweerlegbare
comparative	—
		positive
predicative/adverbial		onweerlegbaar
indefinite	m./f. sing.	onweerlegbare
	n. sing.	onweerlegbaar
	plural	onweerlegbare
definite		onweerlegbare
partitive		onweerlegbaars

Derived terms

• onweerlegbaarheid