opgelucht
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From opluchten.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]opgelucht (comparative opgeluchter, superlative opgeluchtst)
Declension
[edit]| Declension of opgelucht | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | opgelucht | |||
| inflected | opgeluchte | |||
| comparative | opgeluchter | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | opgelucht | opgeluchter | het opgeluchtst het opgeluchtste | |
| indefinite | m./f. sing. | opgeluchte | opgeluchtere | opgeluchtste |
| n. sing. | opgelucht | opgeluchter | opgeluchtste | |
| plural | opgeluchte | opgeluchtere | opgeluchtste | |
| definite | opgeluchte | opgeluchtere | opgeluchtste | |
| partitive | opgeluchts | opgeluchters | — | |
Participle
[edit]opgelucht
Declension
[edit]| Declension of opgelucht | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | opgelucht | |||
| inflected | opgeluchte | |||
| positive | ||||
| predicative/adverbial | opgelucht | |||
| indefinite | m./f. sing. | opgeluchte | ||
| n. sing. | opgelucht | |||
| plural | opgeluchte | |||
| definite | opgeluchte | |||
| partitive | opgeluchts | |||