opvangen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

op + vangen

Verb[edit]

opvangen

  1. to catch
    Chlorofyl is de groene bladkleurstof van planten die zich in chloroplasten bevindt en met behulp waarvan zij licht opvangen en de energie daarvan omzetten in chemische energie die wordt gebruikt voor fotosynthese. — Chlorophyll is the green dye of plant leaves that is found in chloroplasts and with the help of which they catch light whose energy they convert into chemical energy that is used for photosynthesis.

Inflection[edit]

Inflection of opvangen (strong class 7, separable)
infinitive opvangen
past singular ving op
past participle opgevangen
infinitive opvangen
gerund opvangen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular vang op ving op opvang opving
2nd person sing. (jij) vangt op ving op opvangt opving
2nd person sing. (u) vangt op ving op opvangt opving
2nd person sing. (gij) vangt op vingt op opvangt opvingt
3rd person singular vangt op ving op opvangt opving
plural vangen op vingen op opvangen opvingen
subjunctive sing.1 vange op vinge op opvange opvinge
subjunctive plur.1 vangen op vingen op opvangen opvingen
imperative sing. vang op
imperative plur.1 vangt op
participles opvangend opgevangen
1) Archaic.

Anagrams[edit]