patoso

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

From Ancient Greek πάθος (páthos).

Noun[edit]

patoso (accusative singular patoson, plural patosoj, accusative plural patosojn)

  1. pathos
    • Eliza Orzeszkowa, Marta, tr. L. L. Zamenhof:
      Li! — diris Karolino kun imito de patoso, — li rigardadis min en la daŭro de tuta jaro per siaj plej ĉarmaj safirkoloraj okuloj tiamaniere, kvazaŭ li volus penetri en la profundon de mia animo kaj plenakiri ĝin per sia rigardo.
      He! - said Caroline with an imitation of pathos, - he stared at me over the course of an entire year with his most charming sapphire eyes as though he wanted to penetrate into the deepness of my soul and totally acquire it with his gaze.
    • Henri Vallienne, Ĉu li?, ch. 8:
      Kion signifas tiu patoso? Ci diras, ke en la pasinta tempo ci avertis Herbenon, ke ci ne akceptas partigon. Sed tiam ... Krimulino!
      What does this pathos mean? You say that in the past you warned Herbeno that you don't accept separation. But then... Criminal!
    • Henryk Sienkiewicz, Quo vadis?:
      Ne tuŝis lia la pereo de la patrourbo, sed li ekstaziĝis kaj emociiĝis pro la patoso de la propraj vortoj tiagrade, ke li subite faligis kun tinto la liuton al la piedoj.
      The loss of the father city didn't affect him, but he became ecstatic and emotional from of the pathos of his own words to such a degree that he suddenly dropped with a clink the lute onto his feet.

Derived terms[edit]


Spanish[edit]

Etymology[edit]

From pato +‎ -oso

Adjective[edit]

patoso (feminine singular patosa, masculine plural patosos, feminine plural patosas)

  1. clumsy (lacking coordination)

Synonyms[edit]