plicatilis
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From plicō (“to fold, bend”).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [plɪˈkaː.tɪ.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pliˈkaː.ti.lis]
Adjective
[edit]plicātilis (neuter plicātile); third-declension two-termination adjective
Declension
[edit]Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | plicātilis | plicātile | plicātilēs | plicātilia | |
| genitive | plicātilis | plicātilium | |||
| dative | plicātilī | plicātilibus | |||
| accusative | plicātilem | plicātile | plicātilīs plicātilēs |
plicātilia | |
| ablative | plicātilī | plicātilibus | |||
| vocative | plicātilis | plicātile | plicātilēs | plicātilia | |
References
[edit]- “plicatilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “plicatilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.