praecognosco

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

From prae- +‎ cognosco

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

praecognoscō (present infinitive praecognoscere, perfect active praecognovī, supine praecognitum); third conjugation

  1. I foresee or foreknow

Inflection[edit]

   Conjugation of praecognosco (third conjugation)
indicative singular plural
first second third first second third
active present praecognoscō praecognoscis praecognoscit praecognoscimus praecognoscitis praecognoscunt
imperfect praecognoscēbam praecognoscēbās praecognoscēbat praecognoscēbāmus praecognoscēbātis praecognoscēbant
future praecognoscam praecognoscēs praecognoscet praecognoscēmus praecognoscētis praecognoscent
perfect praecognovī praecognovistī praecognovit praecognovimus praecognovistis praecognovērunt, praecognovēre
pluperfect praecognoveram praecognoverās praecognoverat praecognoverāmus praecognoverātis praecognoverant
future perfect praecognoverō praecognoveris praecognoverit praecognoverimus praecognoveritis praecognoverint
passive present praecognoscor praecognosceris, praecognoscere praecognoscitur praecognoscimur praecognosciminī praecognoscuntur
imperfect praecognoscēbar praecognoscēbāris, praecognoscēbāre praecognoscēbātur praecognoscēbāmur praecognoscēbāminī praecognoscēbantur
future praecognoscar praecognoscēris, praecognoscēre praecognoscētur praecognoscēmur praecognoscēminī praecognoscentur
perfect praecognitus + present active indicative of sum
pluperfect praecognitus + imperfect active indicative of sum
future perfect praecognitus + future active indicative of sum
subjunctive singular plural
first second third first second third
active present praecognoscam praecognoscās praecognoscat praecognoscāmus praecognoscātis praecognoscant
imperfect praecognoscerem praecognoscerēs praecognosceret praecognoscerēmus praecognoscerētis praecognoscerent
perfect praecognoverim praecognoverīs praecognoverit praecognoverīmus praecognoverītis praecognoverint
pluperfect praecognovissem praecognovissēs praecognovisset praecognovissēmus praecognovissētis praecognovissent
passive present praecognoscar praecognoscāris, praecognoscāre praecognoscātur praecognoscāmur praecognoscāminī praecognoscantur
imperfect praecognoscerer praecognoscerēris, praecognoscerēre praecognoscerētur praecognoscerēmur praecognoscerēminī praecognoscerentur
perfect praecognitus + present active subjunctive of sum
pluperfect praecognitus + imperfect active subjunctive of sum
imperative singular plural
first second third first second third
active present praecognosce praecognoscite
future praecognoscitō praecognoscitō praecognoscitōte praecognoscuntō
passive present praecognoscere praecognosciminī
future praecognoscitor praecognoscitor praecognoscuntor
non-finite forms active passive
present perfect future present perfect future
infinitives praecognoscere praecognovisse praecognitūrus esse praecognoscī praecognitus esse praecognitum īrī
participles praecognoscēns praecognitūrus praecognitus praecognoscendus
verbal nouns gerund supine
nominative genitive dative/ablative accusative accusative ablative
praecognoscere praecognoscendī praecognoscendō praecognoscendum praecognitum praecognitū

References[edit]