From Wiktionary, the free dictionary
- IPA(key): /pɾeoɾdeˈnaɾ/ [pɾe.oɾ.ð̞eˈnaɾ]
- Rhymes: -aɾ
- Syllabification: pre‧or‧de‧nar
preordenar (first-person singular present preordeno, first-person singular preterite preordené, past participle preordenado)
- to preorder
Selected combined forms of preordenar
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| with infinitive preordenar
|
preordenarme
|
preordenarte
|
preordenarle, preordenarse
|
preordenarnos
|
preordenaros
|
preordenarles, preordenarse
|
| preordenarme
|
preordenarte
|
preordenarlo, preordenarla, preordenarse
|
preordenarnos
|
preordenaros
|
preordenarlos, preordenarlas, preordenarse
|
| with gerund preordenando
|
preordenándome
|
preordenándote
|
preordenándole, preordenándose
|
preordenándonos
|
preordenándoos
|
preordenándoles, preordenándose
|
| preordenándome
|
preordenándote
|
preordenándolo, preordenándola, preordenándose
|
preordenándonos
|
preordenándoos
|
preordenándolos, preordenándolas, preordenándose
|
| with informal second-person singular tuteo imperative preordena
|
preordéname
|
preordénate
|
preordénale
|
preordénanos
|
not used
|
preordénales
|
| preordéname
|
preordénate
|
preordénalo, preordénala
|
preordénanos
|
not used
|
preordénalos, preordénalas
|
| with informal second-person singular voseo imperative preordená
|
preordename
|
preordenate
|
preordenale
|
preordenanos
|
not used
|
preordenales
|
| preordename
|
preordenate
|
preordenalo, preordenala
|
preordenanos
|
not used
|
preordenalos, preordenalas
|
| with formal second-person singular imperative preordene
|
preordéneme
|
not used
|
preordénele, preordénese
|
preordénenos
|
not used
|
preordéneles
|
| preordéneme
|
not used
|
preordénelo, preordénela, preordénese
|
preordénenos
|
not used
|
preordénelos, preordénelas
|
| with first-person plural imperative preordenemos
|
not used
|
preordenémoste
|
preordenémosle
|
preordenémonos
|
preordenémoos
|
preordenémosles
|
| not used
|
preordenémoste
|
preordenémoslo, preordenémosla
|
preordenémonos
|
preordenémoos
|
preordenémoslos, preordenémoslas
|
| with informal second-person plural imperative preordenad
|
preordenadme
|
not used
|
preordenadle
|
preordenadnos
|
preordenaos
|
preordenadles
|
| preordenadme
|
not used
|
preordenadlo, preordenadla
|
preordenadnos
|
preordenaos
|
preordenadlos, preordenadlas
|
| with formal second-person plural imperative preordenen
|
preordénenme
|
not used
|
preordénenle
|
preordénennos
|
not used
|
preordénenles, preordénense
|
| preordénenme
|
not used
|
preordénenlo, preordénenla
|
preordénennos
|
not used
|
preordénenlos, preordénenlas, preordénense
|