Jump to content

rós

From Wiktionary, the free dictionary

Icelandic

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Latin rosa (rose).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈrouːs/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ouːs

Noun

[edit]

rós f (genitive singular rósar, nominative plural rósir)

  1. rose
    Þær fegurstu rósir sem ég hef séð, eru þær sem falla fyrst.
    The most beautiful roses that I have seen are those that fall first.

Declension

[edit]
Declension of rós (feminine)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative rós rósin rósir rósirnar
accusative rós rósina rósir rósirnar
dative rós rósinni rósum rósunum
genitive rósar rósarinnar rósa rósanna

Derived terms

[edit]
[edit]

Irish

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Middle Irish rós, borrowed from Latin rosa.[2]

Noun

[edit]

rós m (genitive singular róis, nominative plural rósanna)

  1. rose (flower)
  2. (architecture, electricity, heraldry) rose
Declension
[edit]
Declension of rós (first declension)
bare forms
singular plural
nominative rós rósanna
vocative a róis a rósanna
genitive róis rósanna
dative rós rósanna
rósannaibh (archaic)
forms with the definite article
singular plural
nominative an rós na rósanna
genitive an róis na rósanna
dative leis an rós
don rós
leis na rósanna
Alternative forms
[edit]
Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

Verb

[edit]

rós (present analytic rósann, future analytic rósfaidh, verbal noun rósadh, past participle rósta)

  1. (ambitransitive) alternative form of róst (roast)
Conjugation
[edit]
Conjugation of rós (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present rósaim rósann tú;
rósair
rósann sé, sí rósaimid; rósann muid rósann sibh rósann siad;
rósaid
a rósann; a rósas róstar
past rós mé; rósas rós tú; rósais rós sé, sí rósamar; rós muid rós sibh; rósabhair rós siad; rósadar a rós rósadh
past habitual rósainn róstá rósadh sé, sí rósaimis; rósadh muid rósadh sibh rósaidís; rósadh siad a rósadh róstaí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future rósfaidh mé;
rósfad
rósfaidh tú;
rósfair
rósfaidh sé, sí rósfaimid;
rósfaidh muid
rósfaidh sibh rósfaidh siad;
rósfaid
a rósfaidh; a rósfas rósfar
conditional rósfainn rósfá rósfadh sé, sí rósfaimis; rósfadh muid rósfadh sibh rósfaidís; rósfadh siad a rósfadh rósfaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go rósa mé;
go rósad
go rósa tú;
go rósair
go rósa sé, sí go rósaimid;
go rósa muid
go rósa sibh go rósa siad;
go rósaid
go róstar
past rósainn róstá rósadh sé, sí rósaimis;
rósadh muid
rósadh sibh rósaidís;
rósadh siad
róstaí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
rósaim rós rósadh sé, sí rósaimis rósaigí;
rósaidh
rósaidís róstar
past participle rósta
verbal noun rósadh

archaic or dialect form
dependent form

References

[edit]
  1. ^ Sjoestedt, M. L. (1931), Phonétique d’un parler irlandais de Kerry [Phonetics of an Irish Dialect of Kerry] (in French), Paris: Librairie Ernest Leroux, § 82, page 44
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “rós”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

[edit]

Middle Irish

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Latin rosa.

Noun

[edit]

rós m or f

  1. rose
    • 1160, Auraicept na n-Éces, l.5645:
      sug in rois doní ruamna
      sap of the rose

Descendants

[edit]
  • Irish: rós
  • Scottish Gaelic: ròs

Further reading

[edit]

Old Norse

[edit]

Noun

[edit]

rós f

  1. rose
  2. a kind of goblet

Inflection

[edit]
Declension of rós (strong ō-stem)
feminine singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative rós rósin rósar rósarnar
accusative rós rósina rósar rósarnar
dative rós rósinni rósum rósunum
genitive rósar rósarinnar rósa rósanna