raucus
Jump to navigation
Jump to search
Latin[edit]
Etymology[edit]
From rāvis (“hoarseness”) + -cus.
Pronunciation[edit]
Adjective[edit]
raucus (feminine rauca, neuter raucum); first/second-declension adjective
Declension[edit]
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | raucus | rauca | raucum | raucī | raucae | rauca | |
| Genitive | raucī | raucae | raucī | raucōrum | raucārum | raucōrum | |
| Dative | raucō | raucō | raucīs | ||||
| Accusative | raucum | raucam | raucum | raucōs | raucās | rauca | |
| Ablative | raucō | raucā | raucō | raucīs | |||
| Vocative | rauce | rauca | raucum | raucī | raucae | rauca | |
Descendants[edit]
- Italo-Romance:
- Padanian:
- Northern Gallo-Romance:
- Southern Gallo-Romance:
- Ibero-Romance:
- Borrowings:
References[edit]
- “raucus”, in Charlton T[homas] Lewis; Charles [Lancaster] Short (1879) […] A New Latin Dictionary […], New York, N.Y.; Cincinnati, Ohio; Chicago, Ill.: American Book Company; Oxford: Clarendon Press.
- “raucus”, in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- raucus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire illustré Latin-Français, Hachette