sía

See also: Appendix:Variations of "sia"

Emilian

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsia/

Verb

sía

1. first/third-person singular present subjunctive of èser

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsiːja/

  Rhymes: -iːja

Etymology 1

From Old Norse sía, from Proto-Germanic *sīhwaną.

Verb

sía (weak verb, third-person singular past indicative síaði, supine síað)

1. to filter
2. to sieve, to sift

Conjugation

sía – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að sía
supine sagnbót		síað
present participle lýsingarháttur nútíðar		síandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	sía	síaði		síi	síaði
	þú	síar	síaðir		síir	síaðir
	hann, hún, það	síar	síaði		síi	síaði
plural	við	síum	síuðum		síum	síuðum
	þið	síið	síuðuð		síið	síuðuð
	þeir, þær, þau	sía	síuðu		síi	síuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	sía (þú), síaðu
plural	þið	síið (þið), síiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

síast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að síast
supine sagnbót		síast
present participle lýsingarháttur nútíðar		síandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	síast	síaðist		síist	síaðist
	þú	síast	síaðist		síist	síaðist
	hann, hún, það	síast	síaðist		síist	síaðist
plural	við	síumst	síuðumst		síumst	síuðumst
	þið	síist	síuðust		síist	síuðust
	þeir, þær, þau	síast	síuðust		síist	síuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	síast (þú), síastu
plural	þið	síist (þið), síisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

síaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	síaður	síuð	síað	síaðir	síaðar	síuð
accusative (þolfall)	síaðan	síaða	síað	síaða	síaðar	síuð
dative (þágufall)	síuðum	síaðri	síuðu	síuðum	síuðum	síuðum
genitive (eignarfall)	síaðs	síaðrar	síaðs	síaðra	síaðra	síaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	síaði	síaða	síaða	síuðu	síuðu	síuðu
accusative (þolfall)	síaða	síuðu	síaða	síuðu	síuðu	síuðu
dative (þágufall)	síaða	síuðu	síaða	síuðu	síuðu	síuðu
genitive (eignarfall)	síaða	síuðu	síaða	síuðu	síuðu	síuðu

Etymology 2

Inherited from Proto-Germanic *sīhwǭ.

Noun

sía f (genitive singular síu, nominative plural síur)

1. filter
2. sieve, strainer

Declension

Declension of sía (feminine)

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	sía	sían	síur	síurnar
accusative	síu	síuna	síur	síurnar
dative	síu	síunni	síum	síunum
genitive	síu	síunnar	sía	síanna

Tarantino

Verb

sía

1. second-person singular present subjunctive of essere