sömürü

Turkish

Etymology

By surface analysis, sömür- (“to exploit”) +‎ -ü. Coined in 1967.

Pronunciation

• IPA^(key): /sø.myˈɾy/
• Hyphenation: sö‧mü‧rü

Noun

sömürü (definite accusative sömürüye, plural sömürüler)

1. exploitation

   Synonym: istismar

Declension

Declension of sömürü

	singular	plural
nominative	sömürü	sömürüler
definite accusative	sömürüyü	sömürüleri
dative	sömürüye	sömürülere
locative	sömürüde	sömürülerde
ablative	sömürüden	sömürülerden
genitive	sömürünün	sömürülerin

Derived terms

• duygu sömürüsü (appeal to emotion)

Further reading

• “sömürü”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “sömürü”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “sömürü”, in Nişanyan Sözlük