sýna

See also: syna

Faroese

Etymology

From Old Norse sýna

Verb

sýna (third person singular past indicative sýndi, supine sýnt)

1. to show

Conjugation

Conjugation of sýna (group v-1)

infinitive	sýna
supine	sýnt
	present	past
first singular	sýni	sýndi
second singular	sýnir	sýndi
third singular	sýnir	sýndi
plural	sýna	sýndu
participle (a7)1	sýnandi	sýndur
	imperative
singular	sýn!
plural	sýnið!

¹Only the past participle being declined.

Further reading

"sýna" at Sprotin.fo

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsiːna/

  Rhymes: -iːna

  Homophones: sína, Sína

Etymology 1

From Old Norse sýna.

Verb

sýna (weak verb, third-person singular past indicative sýndi, supine sýnt)

1. (ditransitive) to show

   Synonym: birta

   Að sýna manninum blaðið.

   To show the paper to the man.

2. (of art) to exhibit

   Hvenær sýnirðu verkin þín?

   When are you going to show your work?

3. (of a play) to give a performance

Conjugation

sýna – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að sýna
supine sagnbót		sýnt
present participle lýsingarháttur nútíðar		sýnandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	sýni	sýndi		sýni	sýndi
	þú	sýnir	sýndir		sýnir	sýndir
	hann, hún, það	sýnir	sýndi		sýni	sýndi
plural	við	sýnum	sýndum		sýnum	sýndum
	þið	sýnið	sýnduð		sýnið	sýnduð
	þeir, þær, þau	sýna	sýndu		sýni	sýndu
		imperative boðháttur
singular	þú	sýn (þú), sýndu
plural	þið	sýnið (þið), sýniði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

sýnast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að sýnast
supine sagnbót		sýnst
present participle lýsingarháttur nútíðar		sýnandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	sýnist	sýndist		sýnist	sýndist
	þú	sýnist	sýndist		sýnist	sýndist
	hann, hún, það	sýnist	sýndist		sýnist	sýndist
plural	við	sýnumst	sýndumst		sýnumst	sýndumst
	þið	sýnist	sýndust		sýnist	sýndust
	þeir, þær, þau	sýnast	sýndust		sýnist	sýndust
		imperative boðháttur
singular	þú	sýnst (þú), sýnstu
plural	þið	sýnist (þið), sýnisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

sýndur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	sýndur	sýnd	sýnt	sýndir	sýndar	sýnd
accusative (þolfall)	sýndan	sýnda	sýnt	sýnda	sýndar	sýnd
dative (þágufall)	sýndum	sýndri	sýndu	sýndum	sýndum	sýndum
genitive (eignarfall)	sýnds	sýndrar	sýnds	sýndra	sýndra	sýndra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	sýndi	sýnda	sýnda	sýndu	sýndu	sýndu
accusative (þolfall)	sýnda	sýndu	sýnda	sýndu	sýndu	sýndu
dative (þágufall)	sýnda	sýndu	sýnda	sýndu	sýndu	sýndu
genitive (eignarfall)	sýnda	sýndu	sýnda	sýndu	sýndu	sýndu

Etymology 2

Noun

sýna f

1. indefinite genitive plural of sýn

Derived terms

• sýna af sér kæti (to act cheerful)
• sýna fram á (to prove)
• sýna hvar Davíð keypti ölið
• sýna í tvo heimana (to hold a knife to one's throat)
• sýna ljóslega (to manifest)
• sýnast (reflexive verb)

Old Norse

Etymology

From sýnn.

Verb

sýna (singular past indicative sýndi, plural past indicative sýndu, past participle sýndr)

1. to show

Conjugation

Conjugation of sýna — active (weak class 1)

infinitive	sýna
present participle	sýnandi
past participle	sýndr
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	sýni	sýnda		sýna	sýnda
2nd person singular	sýnir	sýndir		sýnir	sýndir
3rd person singular	sýnir	sýndi		sýni	sýndi
1st person plural	sýnum	sýndum		sýnim	sýndim
2nd person plural	sýnið	sýnduð		sýnið	sýndið
3rd person plural	sýna	sýndu		sýni	sýndi
imperative	present
2nd person singular	sýn, sýni
1st person plural	sýnum
2nd person plural	sýnið

Conjugation of sýna — mediopassive (weak class 1)

infinitive	sýnask
present participle	sýnandisk
past participle	sýnzk
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	sýnumk	sýndumk		sýnumk	sýndumk
2nd person singular	sýnisk	sýndisk		sýnisk	sýndisk
3rd person singular	sýnisk	sýndisk		sýnisk	sýndisk
1st person plural	sýnumsk	sýndumsk		sýnimsk	sýndimsk
2nd person plural	sýnizk	sýnduzk		sýnizk	sýndizk
3rd person plural	sýnask	sýndusk		sýnisk	sýndisk
imperative	present
2nd person singular	sýnsk, sýnisk
1st person plural	sýnumsk
2nd person plural	sýnizk

Derived terms

• sýni n (“sight”)
• sýniliga (“visibly”, adverb)
• sýniligr (“visible, slightly, advisable”)
• sýning f (“showing, exhibition”)

Related terms

• sjá (“to see”)
• sjón, sýn f (“sight”)

Descendants

• Icelandic: sýna
• Faroese: sýna
• Norwegian Nynorsk: syna, syne; synast
• Norwegian Bokmål: synes
• Old Swedish: sȳna
  • Swedish: syna (“to inspect”)

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “sýna”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 425; also available at the Internet Archive