skála

See also: Appendix:Variations of "skala"

Czech

Etymology

Inherited from Old Czech skála, from Proto-Slavic *skala.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈskaːla]
• Rhymes: -aːla

Noun

skála f

1. rock (mass of stone projecting out of the ground or water)

Declension

Declension of skála (hard feminine quant-alt)

	singular	plural
nominative	skála	skály
genitive	skály	skal
dative	skále	skalám, skálám
accusative	skálu	skály
vocative	skálo	skály
locative	skále	skalách, skálách
instrumental	skálou	skalami, skálami

Derived terms

• skalistý
• skalka
• skalnička
• skalní
• skálopevný

Further reading

• “skála”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
• “skála”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
• “skála”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2025

Faroese

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈskɔɑːla/

  Rhymes: -ɔɑːla

Verb

skála (third person singular past indicative skálaði, third person plural past indicative skálaðu, supine skálað)

1. to toast

Conjugation

Conjugation of skála (group v-30)

infinitive	skála
supine	skálað
	present	past
first singular	skáli	skálaði
second singular	skálar	skálaði
third singular	skálar	skálaði
plural	skála	skálaðu
participle (a6)1	skálandi	skálaður
	imperative
singular	skála!
plural	skálið!

¹Only the past participle being declined.

See also

• skál

Hungarian

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈʃkaːlɒ]

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: ská‧la
• Rhymes: -lɒ

Noun

skála (plural skálák)

1. scale
2. range (e.g. of goods)

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)

	singular	plural
nominative	skála	skálák
accusative	skálát	skálákat
dative	skálának	skáláknak
instrumental	skálával	skálákkal
causal-final	skáláért	skálákért
translative	skálává	skálákká
terminative	skáláig	skálákig
essive-formal	skálaként	skálákként
essive-modal	—	—
inessive	skálában	skálákban
superessive	skálán	skálákon
adessive	skálánál	skáláknál
illative	skálába	skálákba
sublative	skálára	skálákra
allative	skálához	skálákhoz
elative	skálából	skálákból
delative	skáláról	skálákról
ablative	skálától	skáláktól
non-attributive possessive – singular	skáláé	skáláké
non-attributive possessive – plural	skáláéi	skálákéi

Possessive forms of skála

possessor	single possession	multiple possessions
1st person sing.	skálám	skáláim
2nd person sing.	skálád	skáláid
3rd person sing.	skálája	skálái
1st person plural	skálánk	skáláink
2nd person plural	skálátok	skáláitok
3rd person plural	skálájuk	skáláik

Derived terms

Expressions

• Mohs-féle skála, Mohs-féle keménységi skála

Further reading

• skála in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

Anagrams

• áslak, lakás, sakál, sálak

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈskauːla/

  Rhymes: -auːla

Verb

skála (weak verb, third-person singular past indicative skálaði, supine skálað)

1. to toast

   Eigum við ekki að skála aftur?

   Let us have another toast shall we?

   (literally, “shall we not toast again?”)

Conjugation

skála – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að skála
supine sagnbót		skálað
present participle lýsingarháttur nútíðar		skálandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	skála	skálaði		skáli	skálaði
	þú	skálar	skálaðir		skálir	skálaðir
	hann, hún, það	skálar	skálaði		skáli	skálaði
plural	við	skálum	skáluðum		skálum	skáluðum
	þið	skálið	skáluðuð		skálið	skáluðuð
	þeir, þær, þau	skála	skáluðu		skáli	skáluðu
		imperative boðháttur
singular	þú	skála (þú), skálaðu
plural	þið	skálið (þið), skáliði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

skálast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að skálast
supine sagnbót		skálast
present participle lýsingarháttur nútíðar		skálandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	skálast	skálaðist		skálist	skálaðist
	þú	skálast	skálaðist		skálist	skálaðist
	hann, hún, það	skálast	skálaðist		skálist	skálaðist
plural	við	skálumst	skáluðumst		skálumst	skáluðumst
	þið	skálist	skáluðust		skálist	skáluðust
	þeir, þær, þau	skálast	skáluðust		skálist	skáluðust
		imperative boðháttur
singular	þú	skálast (þú), skálastu
plural	þið	skálist (þið), skálisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

See also

• skál