smiðja

See also: smidja

Faroese

Etymology

From Old Norse smiðja, from Proto-Germanic *smiþjǭ.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsmiːja/

  Rhymes: -iːja

Noun

smiðja f (genitive singular smiðju, plural smiðjur)

1. smithy

Declension

f1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	smiðja	smiðjan	smiðjur	smiðjurnar
accusative	smiðju	smiðjuna	smiðjur	smiðjurnar
dative	smiðju	smiðjuni	smiðjum	smiðjunum
genitive	smiðju	smiðjunnar	smiðja	smiðjanna

Icelandic

Etymology

From Old Norse smiðja, from Proto-Germanic *smiþjǭ.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsmɪðja/

  Rhymes: -ɪðja

Noun

smiðja f (genitive singular smiðju, nominative plural smiðjur)

1. smithy

Declension

Declension of smiðja (feminine)

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	smiðja	smiðjan	smiðjur	smiðjurnar
accusative	smiðju	smiðjuna	smiðjur	smiðjurnar
dative	smiðju	smiðjunni	smiðjum	smiðjunum
genitive	smiðju	smiðjunnar	smiðja	smiðjanna

References

• Ásgeir Blöndal Magnússon (1989), “smiðja”, in Íslensk orðsifjabók, Reykjavík: Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies, →ISBN (Available at Málið.is under the “Eldri orðabækur” tab.)

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *smiþjǭ.

Noun

smiðja f (genitive smiðju, plural smiðjur)

1. smithy

Declension

Declension of smiðja (weak jōn-stem)

feminine	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	smiðja	smiðjan	smiðjur	smiðjurnar
accusative	smiðju	smiðjuna	smiðjur	smiðjurnar
dative	smiðju	smiðjunni	smiðjum	smiðjunum
genitive	smiðju	smiðjunnar	smiðja	smiðjanna

Related terms

• smiðr m

Descendants

• Icelandic: smiðja
• Faroese: smiðja
• Norwegian Nynorsk: smidja, smidju, smie
• Norwegian Bokmål: smie
• Swedish: smedja
• Danish: smedje
• → Middle English: smythy
  • English: smithy
  • Scots: smiddy

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “smiðja”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 391; also available at the Internet Archive