sturen

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈstyrə(n)/, [ˈstyːrə(n)]

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: stu‧ren
• Rhymes: -yrən

Etymology 1

From Middle Dutch sturen, from Old Dutch stiuren, from Proto-West Germanic *stiurijan, from Proto-Germanic *stiurijaną.

Alternative forms

• stieren (dialectal)

Verb

sturen

1. (transitive) to steer, guide
2. (transitive) to send

   stuur het leger! ― send the army!

Conjugation

Conjugation of sturen (weak)
infinitive	sturen
past singular	stuurde
past participle	gestuurd
infinitive	sturen
gerund	sturen n
	present tense	past tense
1st person singular	stuur	stuurde
2nd person sing. (jij)	stuurt, stuur2	stuurde
2nd person sing. (u)	stuurt	stuurde
2nd person sing. (gij)	stuurt	stuurde
3rd person singular	stuurt	stuurde
plural	sturen	stuurden
subjunctive sing.1	sture	stuurde
subjunctive plur.1	sturen	stuurden
imperative sing.	stuur
imperative plur.1	stuurt
participles	sturend	gestuurd
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

nouns

• sturing
• stuurbekrachtiging
• stuurinrichting
• stuurknuppel
• stuurmiddel
• stuurrad
• stuurriem
• stuurwiel

verbs

• aansturen
• achternasturen
• achteruitsturen
• afsturen
• besturen
• bijsturen
• binnensturen
• doorsturen
• gesturen
• heensturen
• hersturen
• insturen
• langssturen
• medesturen
• meesturen
• missturen
• nasturen
• omsturen
• opsturen
• oversturen
• rondsturen
• tegensturen
• terugsturen
• thuissturen
• toesturen
• uitsturen
• van het kastje naar de muur sturen
• vaststuren
• versturen
• voorsturen
• voortssturen
• voortsturen
• vooruitsturen
• wegsturen

Descendants

• Afrikaans: stuur
• Berbice Creole Dutch: tiri
• Negerhollands: stuur, stier, sti, ti, stuuren
• → Caribbean Javanese: setir, nyetir, stir
• → Papiamentu: stir, stür, stuur
• →? Sranan Tongo: tiri
  • → Lokono: tiridin

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

sturen

1. plural of stuur

Anagrams

• rusten

German

Pronunciation

• Audio (Germany (Berlin)):

  (file)

Adjective

sturen

1. inflection of stur:
   1. strong genitive masculine/neuter singular
   2. weak/mixed genitive/dative all-gender singular
   3. strong/weak/mixed accusative masculine singular
   4. strong dative plural
   5. weak/mixed all-case plural

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch stiuren, from Proto-West Germanic *stiurijan.

Verb

sturen

1. to steer
2. to direct
3. to bring
4. to send
5. to lead, to guide

Inflection

This verb needs an inflection-table template.

Alternative forms

• stieren

Descendants

• Dutch: sturen, stieren (dialectal)
  • Afrikaans: stuur
  • Berbice Creole Dutch: tiri
  • Negerhollands: stuur, stier, sti, ti, stuuren
  • → Caribbean Javanese: setir, nyetir, stir
  • → Papiamentu: stir, stür, stuur
  • →? Sranan Tongo: tiri
    • → Lokono: tiridin
• West Flemish: stieren
• Limburgish: sture

Further reading

• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “sturen (I)”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN, page I