Jump to content

tanin

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Tánin

Czech

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

tanin m inan

  1. tannin

Declension

[edit]

French

[edit]
French Wikipedia has an article on:
Wikipedia fr

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From tan +‎ -in.

This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Pronunciation

[edit]
  • Audio (France (Lyon)):(file)

Noun

[edit]

tanin m (plural tanins)

  1. tannin

Descendants

[edit]
  • → Catalan: taní
  • → English: tannin

Further reading

[edit]

Japanese

[edit]

Romanization

[edit]

tanin

  1. Rōmaji transcription of たにん

Nyunga

[edit]

Noun

[edit]

tanin

  1. buttock

References

[edit]

Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

    Borrowed from French tanin.

    Noun

    [edit]

    tanin n (plural taninuri)

    1. tannin

    Declension

    [edit]
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative tanin taninul taninuri taninurile
    genitive-dative tanin taninului taninuri taninurilor
    vocative taninule taninurilor

    Turkish

    [edit]

    Etymology

    [edit]

      Inherited from Ottoman Turkish طنین (tanin), from Arabic طَنِين (ṭanīn).

      Pronunciation

      [edit]
      • IPA(key): /taˈnin/, (definite accusative) /ta.niːˈni/
      • Hyphenation: ta‧nin

      Noun

      [edit]

      tanin (definite accusative tanini, plural taninler)

      1. (archaic) synonym of tınlama

      Declension

      [edit]
      Declension of tanin
      singular plural
      nominative tanin taninler
      definite accusative tanini taninleri
      dative tanine taninlere
      locative taninde taninlerde
      ablative taninden taninlerden
      genitive taninin taninlerin
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular taninim taninlerim
      2nd singular taninin taninlerin
      3rd singular tanini taninleri
      1st plural taninimiz taninlerimiz
      2nd plural tanininiz taninleriniz
      3rd plural taninleri taninleri
      definite accusative
      singular plural
      1st singular taninimi taninlerimi
      2nd singular taninini taninlerini
      3rd singular taninini taninlerini
      1st plural taninimizi taninlerimizi
      2nd plural tanininizi taninlerinizi
      3rd plural taninlerini taninlerini
      dative
      singular plural
      1st singular taninime taninlerime
      2nd singular taninine taninlerine
      3rd singular taninine taninlerine
      1st plural taninimize taninlerimize
      2nd plural tanininize taninlerinize
      3rd plural taninlerine taninlerine
      locative
      singular plural
      1st singular taninimde taninlerimde
      2nd singular tanininde taninlerinde
      3rd singular tanininde taninlerinde
      1st plural taninimizde taninlerimizde
      2nd plural tanininizde taninlerinizde
      3rd plural taninlerinde taninlerinde
      ablative
      singular plural
      1st singular taninimden taninlerimden
      2nd singular tanininden taninlerinden
      3rd singular tanininden taninlerinden
      1st plural taninimizden taninlerimizden
      2nd plural tanininizden taninlerinizden
      3rd plural taninlerinden taninlerinden
      genitive
      singular plural
      1st singular taninimin taninlerimin
      2nd singular tanininin taninlerinin
      3rd singular tanininin taninlerinin
      1st plural taninimizin taninlerimizin
      2nd plural tanininizin taninlerinizin
      3rd plural taninlerinin taninlerinin
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular taninim taninlerim
      2nd singular taninsin taninlersin
      3rd singular tanin
      tanindir
      taninler
      taninlerdir
      1st plural taniniz taninleriz
      2nd plural taninsiniz taninlersiniz
      3rd plural taninler taninlerdir

      Derived terms

      [edit]

      Further reading

      [edit]
      • “tanin”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu