trekken

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtrɛkə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: trek‧ken
• Rhymes: -ɛkən

Etymology 1

From Middle Dutch trecken, from Old Dutch *trecken, from Proto-West Germanic *trakkjan, from Proto-Germanic *trakjaną (“to drag”).

Verb

trekken

1. (transitive) to pull, to draw

   De os trekt de ploeg over de akker.

   The ox draws the plough across the field.

   Trek aan het koord als je hulp nodig hebt.

   Pull on the rope if you need help.

   Door twee punten kan een rechte lijn getrokken worden.

   Through two points a straight line can be drawn.

2. (transitive) to manage, to have the strength for
3. (intransitive) to migrate
4. (intransitive, of drinks) to draw (to increase in flavour due to being left alone)
5. (intransitive, Belgium) to photograph, take a picture

Conjugation

Conjugation of trekken (strong class 3b)
infinitive	trekken
past singular	trok
past participle	getrokken
infinitive	trekken
gerund	trekken n
	present tense	past tense
1st person singular	trek	trok
2nd person sing. (jij)	trekt, trek2	trok
2nd person sing. (u)	trekt	trok
2nd person sing. (gij)	trekt	trokt
3rd person singular	trekt	trok
plural	trekken	trokken
subjunctive sing.1	trekke	trokke
subjunctive plur.1	trekken	trokken
imperative sing.	trek
imperative plur.1	trekt
participles	trekkend	getrokken
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Antonyms

• duwen

Derived terms

• aantrekken
• achternatrekken
• achterovertrekken
• achteruittrekken
• aftrekken
• betrekken
• bijeentrekken
• bijtrekken
• binnentrekken
• bloottrekken
• boventrekken
• dichttrekken
• dieptrekken
• dooreentrekken
• doortrekken
• droogtrekken
• fijntrekken
• gelijktrekken
• getrekken
• hardtrekken
• heentrekken
• ineentrekken
• intrekken
• kapottrekken
• kromtrekken
• langstrekken
• leegtrekken
• lijsttrekker
• lostrekken
• meetrekken
• mistrekken
• natrekken
• nattrekken
• nedertrekken
• neertrekken
• omhoogtrekken
• omlaagtrekken
• omtrek
• omtrekken
• omvertrekken
• ondertrekken
• onttrekken
• opentrekken
• optrekken
• opzijtrekken
• over de streep trekken
• overtrekken
• plattrekken
• rechttrekken
• rondtrekken
• samentrekken
• scheeftrekken
• schoontrekken
• stuktrekken
• tegentrekken
• terugtrekken
• toetrekken
• trekhaak
• trekker
• trekmier
• trekpleister
• trekschuit
• trekvaart
• trekvogel
• uiteentrekken
• uittrekken
• van Drees trekken
• vasttrekken
• verdertrekken
• vertrekken
• voltrekken
• voorbijtrekken
• voorovertrekken
• voortrekken
• voorttrekken
• vooruittrekken
• vrijtrekken
• wedertrekken
• weertrekken
• wegtrekken

Descendants

• Afrikaans: trek
  • → English: trek
• Jersey Dutch: träkke
• Negerhollands: trek, treek
• → Papiamentu: trèk

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

trekken

1. plural of trek

Maltese

Root
r-k-n
3 terms

Etymology

Probably inherited from Arabic تَرَكَّنَ (tarakkana, “to be calm, firm, inaccessible”), but influenced by related rokna (“corner”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtrɛk.kɛn/
• Rhymes: -ɛkkɛn

Verb

trekken (imperfect jitrekken)

1. to cower, huddle (in a tight space)

Conjugation

Conjugation of trekken (Form V)

positive forms
		singular			plural
		1st person	2nd person	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
perfect	m	trekkint	trekkint	trekken	trekkinna	trekkintu	trekknu
	f			trekknet
imperfect	m	nitrekken	titrekken	jitrekken	nitrekknu	titrekknu	jitrekknu
	f			titrekken
imperative			trekken			trekknu
negative forms
		singular			plural
		1st person	2nd person	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
perfect	m	trekkintx	trekkintx	trekkinx	trekkinniex	trekkintux	trekknux
	f			trekknitx
imperfect	m	nitrekkinx	titrekkinx	jitrekkinx	nitrekknux	titrekknux	jitrekknux
	f			titrekkinx
imperative			titrekkinx			titrekknux