troje

See also: Troje, troję, tróje, tróję, and trøje

Albanian

Noun

troje

1. indefinite nominative/accusative plural of truall

Czech

Czech numbers ^(edit)

	30
←  2	3	4  →
Cardinal: tři     Ordinal: třetí     Adverbial: třikrát     Repetition adjective: trojnásobný     Multiplier: trojitý     Collective: troje     Substantivised collective: tré     Specific: trojí     Fractional: třetina
Czech Wikipedia article on 3

Etymology

Inherited from Old Czech trój, from Proto-Slavic *trojь. Doublet of trojí and tré.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈtrojɛ]

Numeral

troje

1. (collective) three, three groups of, three sets of

   troje modré kalhoty ― three blue pants

   troje stará kamna ― three old stoves

   troje silné ponožky ― three pairs of thick socks

   troje teplé prádlo ― three sets of warm clothes

   • 1659, Jan Amos Komenský, Kancionál‎^[1]:

     Nestihłý jsa od věků,
     ráčiłs býti zjeven
     v skutku stvoření svého,
     trůj v osobách, v podstatě však jeden.
     Słovo tvé, tvoru všeho
     toť jest było původ,
     témuž hojnost dobrého
     udělení, tvých bohatství důvod.

     (please add an English translation of this quotation)

Usage notes

• Some dictionaries consider troje and trojí to be interchangable in both meanings.
• This word can be used with pluralia tantum to make them countable. If used with other nouns, it means groups or pairs. It can also be used with singular collective nouns (normally only in neuter) which do not have plural forms. The masculine singular and animate plural forms are no longer used.

Declension

Declension of trůj (irregular)

singular
	masculine		feminine	neuter
	animate	inanimate
nominative	trůj1		troje1	troje
genitive	trojího		trojí1	trojího
dative	trojímu		trojí1	trojímu
accusative	trojího	trůj1	troji1	troje
locative	trojím		trojí1	trojím
instrumental	trojím		trojí1	trojím
plural
	masculine		feminine	neuter
	animate	inanimate
nominative	troji1	troje		troje
genitive	trojích
dative	trojím
accusative	troje			troje
locative	trojích
instrumental	trojími

¹Obsolete.

See also

• (collective numbers from two to ten) dvoje, troje, čtvery, patery, šestery, sedmery, osmery, devatery, desatery

Further reading

• “troje”, in Příruční slovník jazyka českého (in Czech), 1935–1957
• “troje”, in Slovník spisovného jazyka českého (in Czech), 1960–1971, 1989
• “troje”, in Internetová jazyková příručka (in Czech), 2008–2025

Polish

Polish numbers ^(edit)

	30
[a], [b], [c] ←  2	3	4  →
Cardinal: trzy     Ordinal: trzeci     Adverbial: trzykrotnie, trzykroć     Multiplier: potrójny, trzykrotny     Distributive: potrójnie     Adverbial qualitative: trojako, troiście     Multiplier qualitative: trojaki, troisty     Collective: troje     Additional collective: trójca, trio, tercet     Numeral noun: trójka     Relational adjective: trójkowy     Related verb: troić

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *trojь

Polish troje

Inherited from Proto-Slavic *trojь.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtrɔ.jɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔjɛ
• Syllabification: tro‧je
• Homophones: troję, Troję

Numeral

troje

1. (collective) three

Declension

Declension of troje

	plural
nominative	troje
genitive	trojga
dative	trojgu
accusative	troje
instrumental	trojgiem
locative	trojgu
vocative	troje

Coordinate terms

Polish collective numbers from 2 to 99

	—0	—1	—2	—3	—4	—5	—6	—7	—8	—9
0—	—	—	dwoje, oboje, obydwoje	troje	czworo	pięcioro	sześcioro	siedmioro	ośmioro	dziewięcioro
1—	dziesięcioro	jedenaścioro	dwanaścioro	trzynaścioro	czternaścioro	piętnaścioro	szesnaścioro	siedemnaścioro	osiemnaścioro	dziewiętnaścioro
2—	dwadzieścioro	dwadzieścioro jeden	dwadzieścioro dwoje	dwadzieścioro troje	dwadzieścioro czworo	dwadzieścioro pięcioro	dwadzieścioro sześcioro	dwadzieścioro siedmioro	dwadzieścioro ośmioro	dwadzieścioro dziewięcioro
3—	trzydzieścioro	trzydzieścioro jeden	trzydzieścioro dwoje	trzydzieścioro troje	trzydzieścioro czworo	trzydzieścioro pięcioro	trzydzieścioro sześcioro	trzydzieścioro siedmioro	trzydzieścioro ośmioro	trzydzieścioro dziewięcioro
4—	czterdzieścioro	czterdzieścioro jeden	czterdzieścioro dwoje	czterdzieścioro troje	czterdzieścioro czworo	czterdzieścioro pięcioro	czterdzieścioro sześcioro	czterdzieścioro siedmioro	czterdzieścioro ośmioro	czterdzieścioro dziewięcioro
5—	pięćdziesięcioro	pięćdziesięcioro jeden	pięćdziesięcioro dwoje	pięćdziesięcioro troje	pięćdziesięcioro czworo	pięćdziesięcioro pięcioro	pięćdziesięcioro sześcioro	pięćdziesięcioro siedmioro	pięćdziesięcioro ośmioro	pięćdziesięcioro dziewięcioro
6—	sześćdziesięcioro	sześćdziesięcioro jeden	sześćdziesięcioro dwoje	sześćdziesięcioro troje	sześćdziesięcioro czworo	sześćdziesięcioro pięcioro	sześćdziesięcioro sześcioro	sześćdziesięcioro siedmioro	sześćdziesięcioro ośmioro	sześćdziesięcioro dziewięcioro
7—	siedemdziesięcioro	siedemdziesięcioro jeden	siedemdziesięcioro dwoje	siedemdziesięcioro troje	siedemdziesięcioro czworo	siedemdziesięcioro pięcioro	siedemdziesięcioro sześcioro	siedemdziesięcioro siedmioro	siedemdziesięcioro ośmioro	siedemdziesięcioro dziewięcioro
8—	osiemdziesięcioro	osiemdziesięcioro jeden	osiemdziesięcioro dwoje	osiemdziesięcioro troje	osiemdziesięcioro czworo	osiemdziesięcioro pięcioro	osiemdziesięcioro sześcioro	osiemdziesięcioro siedmioro	osiemdziesięcioro ośmioro	osiemdziesięcioro dziewięcioro
9—	dziewięćdziesięcioro	dziewięćdziesięcioro jeden	dziewięćdziesięcioro dwoje	dziewięćdziesięcioro troje	dziewięćdziesięcioro czworo	dziewięćdziesięcioro pięcioro	dziewięćdziesięcioro sześcioro	dziewięćdziesięcioro siedmioro	dziewięćdziesięcioro ośmioro	dziewięćdziesięcioro dziewięcioro

Derived terms

nouns

• troje niewidy

Further reading

• troje in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• troje in Polish dictionaries at PWN

Serbo-Croatian

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *trojь.

Numeral

trȍje (Cyrillic spelling тро̏је)

1. (collective) three (for groups of mixed gender)

Declension

Declension of troje

	singular
nominative	trȍje
genitive	tróga
dative	tróma
accusative	trȍje
vocative	trȍje
locative	tróma
instrumental	tróma

Related terms

• trȋ

Noun

trȍje n (Cyrillic spelling тро̏је)

1. three persons of different gender/sex

Declension

This entry needs an inflection-table template.

Related terms

• trójka