Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Úc, UC, uC, ức, ực, -uc, and u/c

Turkish[edit]

Etymology[edit]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology scriptorium.

Noun[edit]

(definite accusative ucu, plural uçlar)

  1. extreme
  2. tip (extreme)
  3. top (of something)

Declension[edit]

Inflection
Nominative
Definite accusative ucu
Singular Plural
Nominative uçlar
Definite accusative ucu uçları
Dative uca uçlara
Locative uçta uçlarda
Ablative uçtan uçlardan
Genitive ucun uçların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular ucum uçlarım
2nd singular ucun uçların
3rd singular ucu uçları
1st plural ucumuz uçlarımız
2nd plural ucunuz uçlarınız
3rd plural uçları uçları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular ucum uçlarım
2nd singular uçsun uçlarsın
3rd singular
uçtur
uçlar
uçlardır
1st plural uçuz uçlarız
2nd plural uçsunuz uçlarsınız
3rd plural uçlar uçlardır