uğursuzluk

Turkish

Etymology

Etymology tree

Turkish uğursuz

Proto-Turkic *-likder.

Proto-Turkic *-lïk

Old Anatolian Turkish ـلك (-lik)

Ottoman Turkish ـلك (-lik)

Turkish -luk

Turkish uğursuzluk

From uğursuz (“unlucky, unfortunate”) + -luk.

Noun

uğursuzluk (definite accusative uğursuzluğu, uncountable)

1. bad luck, misfortune, mishap, mischance

   Synonyms: kötü şans, şansızlık, talihsizlik

2. inauspiciousness, direness, ill omen

Declension

Declension of uğursuzluk

singular plural nominative uğursuzluk uğursuzluklar definite accusative yağmursuzluğu uğursuzlukları dative yağmursuzluğa uğursuzluklara locative uğursuzlukta uğursuzluklarda ablative uğursuzluktan uğursuzluklardan genitive yağmursuzluğun uğursuzlukların Predicative forms singular plural 1st singular yağmursuzluğum uğursuzluklarım 2nd singular uğursuzluksun uğursuzluklarsın 3rd singular uğursuzluk uğursuzluktur uğursuzluklar uğursuzluklardır 1st plural yağmursuzluğuz uğursuzluklarız 2nd plural uğursuzluksunuz uğursuzluklarsınız 3rd plural uğursuzluklar uğursuzluklardır

Further reading

• “uğursuzluk”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “uğursuzluk”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Çağbayır, Yaşar (2007), “uğursuzluk”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 4973