uitvoerbaar

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

uitvoeren +‎ -baar

Adjective[edit]

uitvoerbaar (comparative uitvoerbaarder, superlative uitvoerbaarst)

  1. practicable (capable of being accomplished; feasible)

Inflection[edit]

Inflection of uitvoerbaar
uninflected uitvoerbaar
inflected uitvoerbare
comparative uitvoerbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial uitvoerbaar uitvoerbaarder het uitvoerbaarst
het uitvoerbaarste
indefinite m./f. sing. uitvoerbare uitvoerbaardere uitvoerbaarste
n. sing. uitvoerbaar uitvoerbaarder uitvoerbaarste
plural uitvoerbare uitvoerbaardere uitvoerbaarste
definite uitvoerbare uitvoerbaardere uitvoerbaarste
partitive uitvoerbaars uitvoerbaarders