umysł

See also: úmysl and umyśl

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ew

Proto-Balto-Slavic *au

Proto-Slavic *u

Proto-Slavic *u-

Old Polish u-

Polish u-

Proto-Indo-European *mewHdʰ-der.

Proto-Slavic *myslь

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *mỳsliti

Old Polish myślić

Polish myślić

Polish umyślićdeverb.

Polish umysł

Deverbal from umyślić.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈu.mɘsw/

• (Lesser Poland):
  • (Biecz) IPA^(key): [ˈu.mɘs]

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -umɘsw
• Syllabification: u‧mysł

Noun

umysł m inan

1. mind (ability for rational thought)
2. mind (somebody that embodies certain mental qualities)

Declension

Declension of umysł

	singular	plural
nominative	umysł	umysły
genitive	umysłu	umysłów
dative	umysłowi	umysłom
accusative	umysł	umysły
instrumental	umysłem	umysłami
locative	umyśle	umysłach
vocative	umyśle	umysły

Derived terms

adjective

• umysłowy

Related terms

adjective

• umyślny

adverbs

• umysłowie
• umysłowo
• umyślnie

nouns

• umysłowiec
• umysłowość
• umyślność

verb

• umyślić impf

Further reading

• “umysł”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “umysł”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Roman Zawiliński (1880), “umys”, in “Gwara brzezińska w pow. ropczyckim”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I)‎^[3] (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 233