vlieten

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch vlieten, from Old Dutch fliotan, from Proto-Germanic *fleutaną.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

vlieten

  1. to flow

Inflection[edit]

Inflection of vlieten (strong class 2)
infinitive vlieten
past singular vloot
past participle gevloten
infinitive vlieten
gerund vlieten n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular vliet vloot
2nd person sing. (jij) vliet vloot
2nd person sing. (u) vliet vloot
2nd person sing. (gij) vliet vloot
3rd person singular vliet vloot
plural vlieten vloten
subjunctive sing.1 vliete vlote
subjunctive plur.1 vlieten vloten
imperative sing. vliet
imperative plur.1 vliet
participles vlietend gevloten
1) Archaic.

Noun[edit]

vlieten

  1. Plural form of vliet

Middle Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Old Dutch fliotan, from Proto-Germanic *fleutaną.

Verb[edit]

vlieten

  1. to flow
  2. to float
  3. to swim
  4. to travel over water (by boat)

Inflection[edit]

Strong class 2
Infinitive vlieten
3rd sg. past vlôot
3rd pl. past vlōten
Past participle gevlōten
Infinitive vlieten
In genitive vlietens
In dative vlietene
Indicative Present Past
1st singular vliete vlôot
2nd singular vliets, vlietes vlōots, vlōtes
3rd singular vliet, vlietet vlôot
1st plural vlieten vlōten
2nd plural vliet, vlietet vlōot, vlōtet
3rd plural vlieten vlōten
Subjunctive Present Past
1st singular vliete vlōte
2nd singular vliets, vlietes vlōtes
3rd singular vliete vlōte
1st plural vlieten vlōten
2nd plural vliet, vlietet vlōtet
3rd plural vlieten vlōten
Imperative Present
Singular vliet, vliete
Plural vliet, vlietet
Present Past
Participle vlietende gevlōten

Descendants[edit]

Further reading[edit]

  • vlieten”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • vlieten”, in Middelnederlandsch Woordenboek, 1929