vluchtig

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

vluchtig ‎(comparative vluchtiger, superlative vluchtigst)

  1. volatile (evaporating readily)

Declension[edit]

Inflection of vluchtig
uninflected vluchtig
inflected vluchtige
comparative vluchtiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial vluchtig vluchtiger het vluchtigst
het vluchtigste
indefinite m./f. sing. vluchtige vluchtigere vluchtigste
n. sing. vluchtig vluchtiger vluchtigste
plural vluchtige vluchtigere vluchtigste
definite vluchtige vluchtigere vluchtigste
partitive vluchtigs vluchtigers

Derived terms[edit]