wlec

See also: wleć

Old Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Balto-Slavic *welk- / *wilk-der.

Proto-Slavic *velťi

Old Polish wlec

Inherited from Proto-Slavic *velťi. First attested in c. 1408.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /vlʲɛt͡sʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /vlʲɛt͡sʲ/

Verb

wlec impf

1. to drag, to haul
   • 1462-1463, Wiersz o zabiciu Andrzeja Tęczyńskiego‎^[1], line 10:

     Zabywszy, rinna gy wlekly, na wschod nogy wloszyly, […]

     [Zabiwszy, rynną ji wlekli, na wschod nogi włożyli, […] ]

2. (attested in Greater Poland, fishing) to net (to catch fish by dragging nets in the water)
   • 1959 [1417], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 922, Poznań:

     Yaco pan Dobrogost […] wlek tone na yeszerze Popowske Tone mocza a gwaltem przes pana Wirzbancziney woley

     [Jako pan Dobrogost […] wlek[ł] tonie na jezierze Popowskie Tonie mocą a gwałtem przez pana Wirzbięcinej wolej]

3. (reflexive with się) to drag on, to prolong
   • 1858 [c. 1408], Wojciech Szurkowski z Ponieca, “Wyroki sądów miejskich czyli ortyle [Urban court rulings i.e. "Ortyls"]”, in Wacław Aleksander Maciejowski, editor, Historia prawodawstw słowiańskich [History of Slavic lawmaking], volume 6, Poniec, page 29:

     Mogaly thy dzyeczy odzyerszecz oyczyszna szwoya […] czyly nye albo yako dlugo tho szyą ma wlecz do koncza (qualiter se prosequi debent pro fine) podlug prawa?

     [Mogąli ty dzieci odzierżeć ojczyznę swoję […] czyli nie albo jako długo to się ma wlec do końca (qualiter se prosequi debent pro fine) podług prawa?]

Descendants

• Polish: wlec

References

• Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “wlec, wlec się”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Polish

Alternative forms

• wlić (Kuyavia)

Etymology

Etymology tree

Proto-Balto-Slavic *welk- / *wilk-der.

Proto-Slavic *velťi

Old Polish wlec

Polish wlec

Inherited from Old Polish wlec, from Proto-Slavic *velťi.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈvlɛt͡s/

• (Masovia):
  • (Łowicz) IPA^(key): [ˈvlɛt͡s]
• (Lesser Poland):
  • (Masovian Borderland) IPA^(key): [ˈvlɛt͡s]

• Audio 1; “wlec”:

  (file)

• Audio 2; “wlec się”:

  (file)

• Rhymes: -ɛt͡s
• Syllabification: wlec

Verb

wlec impf

1. (transitive) to drag, to haul, to lug
2. (reflexive with się) to drag on, to wear on, to continue for too long

   Film jest nudny i niemiłosiernie się wlecze. ― The film is boring and drags on horribly.

3. (reflexive with się) to trudge, to move very slowly

   Pochód żałobny wlókł się powoli przez ulice. ― The funeral procession slowly trudged through the streets.

4. (transitive, Masovian Borderland, agriculture) synonym of bronować

   Synonym: włóczyć

Conjugation

Conjugation of wlec impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wlec
present tense	1st	wlokę			wleczemy
	2nd	wleczesz			wleczecie
	3rd	wlecze			wloką
	impersonal	wlecze się
past tense	1st	wlokłem, -(e)m wlókł	wlokłam, -(e)m wlokła	wlokłom, -(e)m wlokło	wlekliśmy, -(e)śmy wlekli	wlokłyśmy, -(e)śmy wlokły
	2nd	wlokłeś, -(e)ś wlókł	wlokłaś, -(e)ś wlokła	wlokłoś, -(e)ś wlokło	wlekliście, -(e)ście wlekli	wlokłyście, -(e)ście wlokły
	3rd	wlókł	wlokła	wlokło	wlekli	wlokły
	impersonal	wleczono
future tense	1st	będę wlókł, będę wlec	będę wlokła, będę wlec	będę wlokło, będę wlec	będziemy wlekli, będziemy wlec	będziemy wlokły, będziemy wlec
	2nd	będziesz wlókł, będziesz wlec	będziesz wlokła, będziesz wlec	będziesz wlokło, będziesz wlec	będziecie wlekli, będziecie wlec	będziecie wlokły, będziecie wlec
	3rd	będzie wlókł, będzie wlec	będzie wlokła, będzie wlec	będzie wlokło, będzie wlec	będą wlekli, będą wlec	będą wlokły, będą wlec
	impersonal	będzie wlec się
conditional	1st	wlókłbym, bym wlókł	wlokłabym, bym wlokła	wlokłobym, bym wlokło	wleklibyśmy, byśmy wlekli	wlokłybyśmy, byśmy wlokły
	2nd	wlókłbyś, byś wlókł	wlokłabyś, byś wlokła	wlokłobyś, byś wlokło	wleklibyście, byście wlekli	wlokłybyście, byście wlokły
	3rd	wlókłby, by wlókł	wlokłaby, by wlokła	wlokłoby, by wlokło	wlekliby, by wlekli	wlokłyby, by wlokły
	impersonal	wleczono by
imperative	1st	niech wlokę			wleczmy
	2nd	wlecz			wleczcie
	3rd	niech wlecze			niech wloką
active adjectival participle		wlokący	wlokąca	wlokące	wlokący	wlokące
passive adjectival participle		wleczony	wleczona	wleczone	wleczeni	wleczone
contemporary adverbial participle		wlokąc
verbal noun		wleczenie

or

Conjugation of wlec impf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		wlec
present tense	1st	wlekę			wleczemy
	2nd	wleczesz			wleczecie
	3rd	wlecze			wleką
	impersonal	wlecze się
past tense	1st	wlekłem, -(e)m wlekł	wlekłam, -(e)m wlekła	wlekłom, -(e)m wlekło	wlekliśmy, -(e)śmy wlekli	wlekłyśmy, -(e)śmy wlekły
	2nd	wlekłeś, -(e)ś wlekł	wlekłaś, -(e)ś wlekła	wlekłoś, -(e)ś wlekło	wlekliście, -(e)ście wlekli	wlekłyście, -(e)ście wlekły
	3rd	wlekł	wlekła	wlekło	wlekli	wlekły
	impersonal	wleczono
future tense	1st	będę wlekł, będę wlec	będę wlekła, będę wlec	będę wlekło, będę wlec	będziemy wlekli, będziemy wlec	będziemy wlekły, będziemy wlec
	2nd	będziesz wlekł, będziesz wlec	będziesz wlekła, będziesz wlec	będziesz wlekło, będziesz wlec	będziecie wlekli, będziecie wlec	będziecie wlekły, będziecie wlec
	3rd	będzie wlekł, będzie wlec	będzie wlekła, będzie wlec	będzie wlekło, będzie wlec	będą wlekli, będą wlec	będą wlekły, będą wlec
	impersonal	będzie wlec się
conditional	1st	wlekłbym, bym wlekł	wlekłabym, bym wlekła	wlekłobym, bym wlekło	wleklibyśmy, byśmy wlekli	wlekłybyśmy, byśmy wlekły
	2nd	wlekłbyś, byś wlekł	wlekłabyś, byś wlekła	wlekłobyś, byś wlekło	wleklibyście, byście wlekli	wlekłybyście, byście wlekły
	3rd	wlekłby, by wlekł	wlekłaby, by wlekła	wlekłoby, by wlekło	wlekliby, by wlekli	wlekłyby, by wlekły
	impersonal	wleczono by
imperative	1st	niech wlekę			wleczmy
	2nd	wlecz			wleczcie
	3rd	niech wlecze			niech wleką
active adjectival participle		wlekący	wlekąca	wlekące	wlekący	wlekące
passive adjectival participle		wleczony	wleczona	wleczone	wleczeni	wleczone
contemporary adverbial participle		wlekąc
verbal noun		wleczenie

Derived terms

verbs

• dowlec pf, dowlekać impf
• nawlec pf, nawlekać impf
• odwlec pf, odwlekać impf
• powlec pf, powlekać impf
• przewlec pf, przewlekać impf
• przywlec pf, przywlekać impf
• rozwlec pf, rozwlekać impf
• wywlec pf, wywlekać impf
• zawlec pf, zawlekać impf
• zwlec pf, zwlekać impf

Further reading

• “wlec”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wlec się”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wlec”, in Polish dictionaries at PWN‎^[4] (in Polish)
• Małgorzata Kapusta (2017), “wlec”, in Mowa mieszkańców pogranicza Mazowsza (na przykładzie gminy Głowaczów w powiecie kozienickim) (in Polish), Warsaw: Elipsa, →ISBN, page 88
• Marzena Kozanecka-Zwierz, Magdalena Bartosiewicz, Renata Marciniak-Firadza, editors (2014), “wlec sie”, in Gwara – Księżaków "język ojczysty" Dziedzictwo regionu łowickiego (in Polish), Łowicz: Muzeum w Łowiczu, →ISBN, page 63