wynalazca

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *úd

Proto-Balto-Slavic *ū́

Proto-Slavic *vy-

Old Polish wy-

Polish wy-

Proto-Indo-European *h₂en-der.

Proto-Balto-Slavic *nō

Proto-Slavic *na

Proto-Slavic *na-

Old Polish na-

Polish na-

Proto-Balto-Slavic *lḗˀźtei

Proto-Slavic *lězti

Old Polish leźć

Polish leźć

Polish naleźć

Polish wynaleźć

Proto-Indo-European *-keh₂

Proto-Indo-European *-i-keh₂

Proto-Balto-Slavic *-ikāˀ

Proto-Slavic *-ьka

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Polish -ca

Polish wynalazca

From wynaleźć + -ca.

Pronunciation

• IPA^(key): /vɘ.naˈlas.t͡sa/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ast͡sa
• Syllabification: wy‧na‧laz‧ca

Noun

wynalazca m pers (female equivalent wynalazczyni)

1. inventor

Declension

Declension of wynalazca

	singular	plural
nominative	wynalazca	wynalazcy/wynalazce (deprecative)
genitive	wynalazcy	wynalazców
dative	wynalazcy	wynalazcom
accusative	wynalazcę	wynalazców
instrumental	wynalazcą	wynalazcami
locative	wynalazcy	wynalazcach
vocative	wynalazco	wynalazcy

Related terms

noun

• wynalazek

verb

• wynaleźć

Further reading

• “wynalazca”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “wynalazca”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)