yer

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Yer, YER, 'yĕr, ýer, -yer, and þér

English[edit]

Etymology 1[edit]

Most likely from the intrusive R, between "yeah" (/jəː/) and a non-high vowel (/ə/, /ɪə/, /ɑː/, /ɔː/). For example, "Yeah-r-I know" (/jəɹ ʌɪ nəʊ/)

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /jə(ɹ)/
  • (file)

Pronoun[edit]

yer

  1. (Britain, slang or dialectal, uncommon) Pronunciation spelling of you.
    • 1992, Mary Jane Staples, Sergeant Joe:
      'Still, yer got nice looks,' said Ella.
Derived terms[edit]

Adverb[edit]

yer

  1. (Britain, slang or dialectal) Pronunciation spelling of yeah, yes.

Contraction[edit]

yer

  1. (Britain, slang or dialectal) Pronunciation spelling of you're, you are.

Determiner[edit]

yer

  1. (Britain or Southern US, slang or dialectal) Pronunciation spelling of your.
See also[edit]

Etymology 2[edit]

English Wikipedia has an article on:
Wikipedia

Russian ер (jer).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

yer (plural yers)

  1. Either of the letters ъ and ь in Cyrillic alphabets, which originally represented phonemically the ultra-short vowels in Slavic languages.

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic јер
Roman yer
Perso-Arabic یئر
Yer kürəsi

Etymology[edit]

Ultimately from Proto-Turkic *yẹr.[1] Cognate with Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

yer (definite accusative yeri, plural yerlər)

  1. the earth
    yer kürəsithe globe (literally, “the earth globe”)
  2. ground
    Yerdən qaldırıb ağzıva salma!Don't pick it up from the ground and put into your mouth!
  3. place, location
    Bütün sənədlər bir yerdə saxlanmalıdırAll the documents must be kept in one place.
  4. space
    Dolabda paltar üçün yer daha qalmayıb!There is no space left for more clothes in the closet!

Declension[edit]

Derived terms[edit]

References[edit]

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg, “*jẹr”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8)‎[1], Leiden, New York, Köln: E.J. Brill, 2003

Blagar[edit]

Noun[edit]

yer

  1. water

References[edit]

  • Paideuma, volume 52 (2006), page 152

Breton[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

yer f pl

  1. Plural form of yar.

Cornish[edit]

Noun[edit]

yer f pl

  1. plural of yar (chicken, hen)

Crimean Tatar[edit]

Etymology[edit]

Ultimately from Proto-Turkic *yẹr.[1] Cognate with Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir) and Azebaijani yer.

Noun[edit]

yer

  1. earth.
  2. place, location.

Declension[edit]

References[edit]

  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M., Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[2], Simferopol: Dolya, 2002, →ISBN

Mauritian Creole[edit]

Etymology[edit]

From French hier.

Adverb[edit]

yer

  1. yesterday

Derived terms[edit]


Meroitic[edit]

Romanization[edit]

yer

  1. Romanization of 𐦤𐦡𐦫

Scots[edit]

Pronoun[edit]

yer

  1. your

Turkish[edit]

Yer

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir), from Proto-Turkic *yẹr.

Noun[edit]

yer (definite accusative yeri, plural yerler)

  1. place, location
    O yere hiç gitmedim.
    I’ve never been there.
  2. the ground, the earth
    Yerin üçte ikisi sularla kaplıdır.
    Two thirds of the earth is covered with water.
Declension[edit]
Inflection
Nominative yer
Definite accusative yeri
Singular Plural
Nominative yer yerler
Definite accusative yeri yerleri
Dative yere yerlere
Locative yerde yerlerde
Ablative yerden yerlerden
Genitive yerin yerlerin
Possessive forms
Nominative Singular Plural
1st singular yerim yerlerim
2nd singular yerin yerlerin
3rd singular yeri yerleri
1st plural yerimiz yerlerimiz
2nd plural yeriniz yerleriniz
3rd plural yerleri yerleri
Definite accusative Singular Plural
1st singular yerimi yerlerimi
2nd singular yerini yerlerini
3rd singular yerini yerlerini
1st plural yerimizi yerlerimizi
2nd plural yerinizi yerlerinizi
3rd plural yerlerini yerlerini
Dative Singular Plural
1st singular yerime yerlerime
2nd singular yerine yerlerine
3rd singular yerine yerlerine
1st plural yerimize yerlerimize
2nd plural yerinize yerlerinize
3rd plural yerlerine yerlerine
Locative Singular Plural
1st singular yerimde yerlerimde
2nd singular yerinde yerlerinde
3rd singular yerinde yerlerinde
1st plural yerimizde yerlerimizde
2nd plural yerinizde yerlerinizde
3rd plural yerlerinde yerlerinde
Ablative Singular Plural
1st singular yerimden yerlerimden
2nd singular yerinden yerlerinden
3rd singular yerinden yerlerinden
1st plural yerimizden yerlerimizden
2nd plural yerinizden yerlerinizden
3rd plural yerlerinden yerlerinden
Genitive Singular Plural
1st singular yerimin yerlerimin
2nd singular yerinin yerlerinin
3rd singular yerinin yerlerinin
1st plural yerimizin yerlerimizin
2nd plural yerinizin yerlerinizin
3rd plural yerlerinin yerlerinin
Predicative forms
Singular Plural
1st singular yerim yerlerim
2nd singular yersin yerlersin
3rd singular yer
yerdir
yerler
yerlerdir
1st plural yeriz yerleriz
2nd plural yersiniz yerlersiniz
3rd plural yerler yerlerdir
Derived terms[edit]

See also[edit]

Etymology 2[edit]

Verb[edit]

yer

  1. third-person singular present simple indicative positive degree of yemek

Uzbek[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *yẹr (earth).

Yer

Noun[edit]

yer

  1. earth
  2. soil, ground
  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg, “*jẹr”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8)‎[3], Leiden, New York, Köln: E.J. Brill, 2003