From Wiktionary, the free dictionary
Proto-Indo-European *gʰe ? Polish zakpić
From za- + kpić .
Rhymes: -akpit͡ɕ
Syllabification: za‧kpić
zakpić pf (imperfective kpić )
( intransitive ) to mock ; to joke [with z ( + genitive ) ‘at whom/what’ ]
Synonym: zadrwić
Conjugation of zakpić pf
person
singular
plural
infinitive
zakpić
future tense
1st
zakpię
zakpimy
2nd
zakpisz
zakpicie
3rd
zakpi
zakpią
impersonal
zakpi się
past tense
1st
zakpiłem , -(e)m zakpił
zakpiłam , -(e)m zakpiła
zakpiłom , -(e)m zakpiło
zakpiliśmy , -(e)śmy zakpili
zakpiłyśmy , -(e)śmy zakpiły
2nd
zakpiłeś , -(e)ś zakpił
zakpiłaś , -(e)ś zakpiła
zakpiłoś , -(e)ś zakpiło
zakpiliście , -(e)ście zakpili
zakpiłyście , -(e)ście zakpiły
3rd
zakpił
zakpiła
zakpiło
zakpili
zakpiły
impersonal
zakpiono
conditional
1st
zakpiłbym , bym zakpił
zakpiłabym , bym zakpiła
zakpiłobym , bym zakpiło
zakpilibyśmy , byśmy zakpili
zakpiłybyśmy , byśmy zakpiły
2nd
zakpiłbyś , byś zakpił
zakpiłabyś , byś zakpiła
zakpiłobyś , byś zakpiło
zakpilibyście , byście zakpili
zakpiłybyście , byście zakpiły
3rd
zakpiłby , by zakpił
zakpiłaby , by zakpiła
zakpiłoby , by zakpiło
zakpiliby , by zakpili
zakpiłyby , by zakpiły
impersonal
zakpiono by
imperative
1st
niech zakpię
zakpijmy
2nd
zakpij
zakpijcie
3rd
niech zakpi
niech zakpią
anterior adverbial participle
zakpiwszy
verbal noun
zakpienie
“zakpić ”, in Wielki słownik języka polskiego [1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
“zakpić ”, in Polish dictionaries at PWN [2] (in Polish)
Oskar Kolberg (1865 ), “zakpić ”, in Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Serya II. Sandomierskie (in Polish), page 266