zapomnieć

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Polish[edit]

Etymology[edit]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology scriptorium.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

zapomnieć pf (imperfective zapominać)

  1. (transitive) to forget (to cease remembering), (to lose remembrance of) [+accusative something or someone] [+genitive something or someone, in negations]
    Zapomniałem jego twarz.
    I have forgotten his face.
    Nie zapomniałem jego twarzy.
    I haven't forgotten his face.
  2. (intransitive) to forget about [+ o (locative)]
    Nie chcę o nim zapomnieć.
    I do not want to forget about him.
  3. (transitive) to forget (to unintentionally leave something behind) [+genitive]
    Zapomniałem kluczyków.
    I forgot my car keys.

Usage notes[edit]

In meaning (to unintentionally leave something behind):, the verb always connects with a genitive[1].

Conjugation[edit]

Quotations[edit]

  • 2002, Wojciech Jagielski, „Modlitwa o deszcz”, Wydawnictwo W.A.B.:
    Za jedyną część kobiecego ciała, której widok miał nie kusić mężczyzn, uznano dłonie i tylko one mogły pozostawać odsłonięte. Rewolucja w modzie męskiej dotknęła przede wszystkim urzędników starego reżimu, którzy zaczęli przywdziewać barwy ochronne. Teraz, pragnąc wtopić się w otoczenie, zapomnieć o przeszłości i wmówić innym, że po prostu jej nie było, a życie zaczęło się wczoraj, skrzętnie chowali głęboko po kufrach i szafach płaszcze, garnitury i krawaty kupowane swego czasu w najelegantszych sklepach Moskwy i Taszkientu.

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Related terms[edit]

References[edit]

Further reading[edit]