zdrapać

Polish

From z- +‎ drapać.

zdrapać pf (imperfective zdrapywać)

(transitive) to scratch off, to scrape off (to remove from a surface, rubbing or scratching with a sharp object)
- 1923, Janusz Korczak, Król Maciuś Pierwszy [King Matt the First] (fiction), Wrocław: Siedmioróg:
  Maciuś padając na ziemię zdrapał sobie skórę na ręce: pierwsza w tej wojnie odniesiona rana.
  As Maciuś fell to the ground, he scratched off the skin on his hand: his first wound in this war.
(reflexive with się) to be scratched off
(reflexive with się) to climb down

Conjugation of *zdrapać* pf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		zdrapać
future tense	1^st	zdrapię			zdrapiemy
	2^nd	zdrapiesz			zdrapiecie
	3^rd	zdrapie			zdrapią
	impersonal	zdrapie się
past tense	1^st	zdrapałem, -(e)m zdrapał	zdrapałam, -(e)m zdrapała	zdrapałom, -(e)m zdrapało	zdrapaliśmy, -(e)śmy zdrapali	zdrapałyśmy, -(e)śmy zdrapały
	2^nd	zdrapałeś, -(e)ś zdrapał	zdrapałaś, -(e)ś zdrapała	zdrapałoś, -(e)ś zdrapało	zdrapaliście, -(e)ście zdrapali	zdrapałyście, -(e)ście zdrapały
	3^rd	zdrapał	zdrapała	zdrapało	zdrapali	zdrapały
	impersonal	zdrapano
conditional	1^st	zdrapałbym, bym zdrapał	zdrapałabym, bym zdrapała	zdrapałobym, bym zdrapało	zdrapalibyśmy, byśmy zdrapali	zdrapałybyśmy, byśmy zdrapały
	2^nd	zdrapałbyś, byś zdrapał	zdrapałabyś, byś zdrapała	zdrapałobyś, byś zdrapało	zdrapalibyście, byście zdrapali	zdrapałybyście, byście zdrapały
	3^rd	zdrapałby, by zdrapał	zdrapałaby, by zdrapała	zdrapałoby, by zdrapało	zdrapaliby, by zdrapali	zdrapałyby, by zdrapały
	impersonal	zdrapano by
imperative	1^st	niech zdrapię			zdrapmy
	2^nd	zdrap			zdrapcie
	3^rd	niech zdrapie			niech zdrapią
anterior adverbial participle		zdrapawszy
verbal noun		zdrapanie