zdumienie

Polish

Etymology

Etymology tree

Polish zdumieć

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish zdumienie

From zdumieć + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /zduˈmjɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: zdu‧mie‧nie

Noun

zdumienie n

1. verbal noun of zdumieć
2. astonishment, amazement

Declension

Declension of zdumienie

	singular
nominative	zdumienie
genitive	zdumienia
dative	zdumieniu
accusative	zdumienie
instrumental	zdumieniem
locative	zdumieniu
vocative	zdumienie

Related terms

adjective

• zdumiewający
• zdumiony

adverb

• zdumiewająco

verbs

• zdumieć
• zdumiewać

Further reading

• “zdumienie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zdumienie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)