From Wiktionary, the free dictionary
Proto-Indo-European *sem- Proto-Indo-European *sm̥- Proto-Indo-European *ḱóm? Polish zganić
From z- + ganić.
zganić pf (imperfective ganić)
- (transitive) to reprimand, to reprove
- Synonyms: zbesztać, skarcić, złajać, zrugać, zestrofować, upomnieć, napomnieć
- (reflexive with się) to reprimand oneself, to reprove oneself
- (reflexive with się) to reprimand each other, to reprove each other
Conjugation of zganić pf
|
|
person
|
singular
|
plural
|
| infinitive
|
zganić
|
| future tense
|
1st
|
zganię
|
zganimy
|
| 2nd
|
zganisz
|
zganicie
|
| 3rd
|
zgani
|
zganią
|
| impersonal
|
zgani się
|
| past tense
|
1st
|
zganiłem,
-(e)m zganił
|
zganiłam,
-(e)m zganiła
|
zganiłom,
-(e)m zganiło
|
zganiliśmy,
-(e)śmy zganili
|
zganiłyśmy,
-(e)śmy zganiły
|
| 2nd
|
zganiłeś,
-(e)ś zganił
|
zganiłaś,
-(e)ś zganiła
|
zganiłoś,
-(e)ś zganiło
|
zganiliście,
-(e)ście zganili
|
zganiłyście,
-(e)ście zganiły
|
| 3rd
|
zganił
|
zganiła
|
zganiło
|
zganili
|
zganiły
|
| impersonal
|
zganiono
|
| conditional
|
1st
|
zganiłbym,
bym zganił
|
zganiłabym,
bym zganiła
|
zganiłobym,
bym zganiło
|
zganilibyśmy,
byśmy zganili
|
zganiłybyśmy,
byśmy zganiły
|
| 2nd
|
zganiłbyś,
byś zganił
|
zganiłabyś,
byś zganiła
|
zganiłobyś,
byś zganiło
|
zganilibyście,
byście zganili
|
zganiłybyście,
byście zganiły
|
| 3rd
|
zganiłby,
by zganił
|
zganiłaby,
by zganiła
|
zganiłoby,
by zganiło
|
zganiliby,
by zganili
|
zganiłyby,
by zganiły
|
| impersonal
|
zganiono by
|
| imperative
|
1st
|
niech zganię
|
zgańmy
|
| 2nd
|
zgań
|
zgańcie
|
| 3rd
|
niech zgani
|
niech zganią
|
|
|
| passive adjectival participle
|
zganiony
|
zganiona
|
zganione
|
zganieni
|
zganione
|
| anterior adverbial participle
|
zganiwszy
|
| verbal noun
|
zganienie
|
- “zganić”, in Wielki słownik języka polskiego[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “zganić”, in Polish dictionaries at PWN[2] (in Polish)
