zwierzak

See also: Zwierzak

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵʰwer-der.

Proto-Balto-Slavic *źwēˀrís

Proto-Slavic *zvěrь

Polish zwierz

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Indo-European *-eh₂kos

Proto-Balto-Slavic *-āˀkas

Proto-Slavic *-akъ

Old Polish -ak

Polish -ak

Polish zwierzak

From zwierz + -ak.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈzvjɛ.ʐak/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛʐak
• Syllabification: zwie‧rzak

Noun

zwierzak m animal (diminutive zwierzaczek)

1. (colloquial, endearing, humorous) animal

Declension

Declension of zwierzak

	singular	plural
nominative	zwierzak	zwierzaki
genitive	zwierzaka	zwierzaków
dative	zwierzakowi	zwierzakom
accusative	zwierzaka	zwierzaki
instrumental	zwierzakiem	zwierzakami
locative	zwierzaku	zwierzakach
vocative	zwierzaku	zwierzaki

Related terms

• zwierzę
• zwierzyna

Further reading

• “zwierzak”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zwierzak”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)