blekotać

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Old Polish blekotać, blegotać. By surface analysis, blekot +‎ -otać.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /blɛˈkɔ.tat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔtat͡ɕ
  • Syllabification: ble‧ko‧tać

Verb

[edit]

blekotać impf

  1. (archaic, intransitive) to scold
    Synonyms: besztać, ganić, karcić, łajać, objeżdżać, obtańcowywać, ochrzaniać, opieprzać, opierdalać, rugać, sztorcować, strofować, upominać, napominać
  2. (archaic, intransitive) to blather
    Synonym: pleść

Conjugation

[edit]
Conjugation of blekotać impf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive blekotać
present tense 1st blekoczę blekoczemy
2nd blekoczesz blekoczecie
3rd blekocze blekoczą
impersonal blekocze się
past tense 1st blekotałem,
-(e)m blekotał
blekotałam,
-(e)m blekotała
blekotałom,
-(e)m blekotało
blekotaliśmy,
-(e)śmy blekotali
blekotałyśmy,
-(e)śmy blekotały
2nd blekotałeś,
-(e)ś blekotał
blekotałaś,
-(e)ś blekotała
blekotałoś,
-(e)ś blekotało
blekotaliście,
-(e)ście blekotali
blekotałyście,
-(e)ście blekotały
3rd blekotał blekotała blekotało blekotali blekotały
impersonal blekotano
future tense 1st będę blekotał,
będę blekotać
będę blekotała,
będę blekotać
będę blekotało,
będę blekotać
będziemy blekotali,
będziemy blekotać
będziemy blekotały,
będziemy blekotać
2nd będziesz blekotał,
będziesz blekotać
będziesz blekotała,
będziesz blekotać
będziesz blekotało,
będziesz blekotać
będziecie blekotali,
będziecie blekotać
będziecie blekotały,
będziecie blekotać
3rd będzie blekotał,
będzie blekotać
będzie blekotała,
będzie blekotać
będzie blekotało,
będzie blekotać
będą blekotali,
będą blekotać
będą blekotały,
będą blekotać
impersonal będzie blekotać się
conditional 1st blekotałbym,
bym blekotał
blekotałabym,
bym blekotała
blekotałobym,
bym blekotało
blekotalibyśmy,
byśmy blekotali
blekotałybyśmy,
byśmy blekotały
2nd blekotałbyś,
byś blekotał
blekotałabyś,
byś blekotała
blekotałobyś,
byś blekotało
blekotalibyście,
byście blekotali
blekotałybyście,
byście blekotały
3rd blekotałby,
by blekotał
blekotałaby,
by blekotała
blekotałoby,
by blekotało
blekotaliby,
by blekotali
blekotałyby,
by blekotały
impersonal blekotano by
imperative 1st niech blekoczę blekoczmy
2nd blekocz blekoczcie
3rd niech blekocze niech blekoczą
active adjectival participle blekoczący blekocząca blekoczące blekoczący blekoczące
contemporary adverbial participle blekocząc
verbal noun blekotanie

or:

Conjugation of blekotać impf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive blekotać
present tense 1st blekocę blekocemy
2nd blekocesz blekocecie
3rd blekoce blekocą
impersonal blekoce się
past tense 1st blekotałem,
-(e)m blekotał
blekotałam,
-(e)m blekotała
blekotałom,
-(e)m blekotało
blekotaliśmy,
-(e)śmy blekotali
blekotałyśmy,
-(e)śmy blekotały
2nd blekotałeś,
-(e)ś blekotał
blekotałaś,
-(e)ś blekotała
blekotałoś,
-(e)ś blekotało
blekotaliście,
-(e)ście blekotali
blekotałyście,
-(e)ście blekotały
3rd blekotał blekotała blekotało blekotali blekotały
impersonal blekotano
future tense 1st będę blekotał,
będę blekotać
będę blekotała,
będę blekotać
będę blekotało,
będę blekotać
będziemy blekotali,
będziemy blekotać
będziemy blekotały,
będziemy blekotać
2nd będziesz blekotał,
będziesz blekotać
będziesz blekotała,
będziesz blekotać
będziesz blekotało,
będziesz blekotać
będziecie blekotali,
będziecie blekotać
będziecie blekotały,
będziecie blekotać
3rd będzie blekotał,
będzie blekotać
będzie blekotała,
będzie blekotać
będzie blekotało,
będzie blekotać
będą blekotali,
będą blekotać
będą blekotały,
będą blekotać
impersonal będzie blekotać się
conditional 1st blekotałbym,
bym blekotał
blekotałabym,
bym blekotała
blekotałobym,
bym blekotało
blekotalibyśmy,
byśmy blekotali
blekotałybyśmy,
byśmy blekotały
2nd blekotałbyś,
byś blekotał
blekotałabyś,
byś blekotała
blekotałobyś,
byś blekotało
blekotalibyście,
byście blekotali
blekotałybyście,
byście blekotały
3rd blekotałby,
by blekotał
blekotałaby,
by blekotała
blekotałoby,
by blekotało
blekotaliby,
by blekotali
blekotałyby,
by blekotały
impersonal blekotano by
imperative 1st niech blekocę blekoczmy
2nd blekocz blekoczcie
3rd niech blekoce niech blekocą
active adjectival participle blekocący blekocąca blekocące blekocący blekocące
contemporary adverbial participle blekocąc
verbal noun blekotanie
[edit]
nouns

Further reading

[edit]