pogruchotać

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From po- +‎ gruchotać.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /pɔ.ɡruˈxɔ.tat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔtat͡ɕ
  • Syllabification: po‧gru‧cho‧tać

Verb

[edit]

pogruchotać pf (imperfective gruchotać)

  1. (transitive) to smash, to shatter
    Synonym: potłuc

Conjugation

[edit]
Conjugation of pogruchotać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pogruchotać
future tense 1st pogruchoczę pogruchoczemy
2nd pogruchoczesz pogruchoczecie
3rd pogruchocze pogruchoczą
impersonal pogruchocze się
past tense 1st pogruchotałem,
-(e)m pogruchotał
pogruchotałam,
-(e)m pogruchotała
pogruchotałom,
-(e)m pogruchotało
pogruchotaliśmy,
-(e)śmy pogruchotali
pogruchotałyśmy,
-(e)śmy pogruchotały
2nd pogruchotałeś,
-(e)ś pogruchotał
pogruchotałaś,
-(e)ś pogruchotała
pogruchotałoś,
-(e)ś pogruchotało
pogruchotaliście,
-(e)ście pogruchotali
pogruchotałyście,
-(e)ście pogruchotały
3rd pogruchotał pogruchotała pogruchotało pogruchotali pogruchotały
impersonal pogruchotano
conditional 1st pogruchotałbym,
bym pogruchotał
pogruchotałabym,
bym pogruchotała
pogruchotałobym,
bym pogruchotało
pogruchotalibyśmy,
byśmy pogruchotali
pogruchotałybyśmy,
byśmy pogruchotały
2nd pogruchotałbyś,
byś pogruchotał
pogruchotałabyś,
byś pogruchotała
pogruchotałobyś,
byś pogruchotało
pogruchotalibyście,
byście pogruchotali
pogruchotałybyście,
byście pogruchotały
3rd pogruchotałby,
by pogruchotał
pogruchotałaby,
by pogruchotała
pogruchotałoby,
by pogruchotało
pogruchotaliby,
by pogruchotali
pogruchotałyby,
by pogruchotały
impersonal pogruchotano by
imperative 1st niech pogruchoczę pogruchoczmy
2nd pogruchocz pogruchoczcie
3rd niech pogruchocze niech pogruchoczą
passive adjectival participle pogruchotany pogruchotana pogruchotane pogruchotani pogruchotane
anterior adverbial participle pogruchotawszy
verbal noun pogruchotanie

or:

Conjugation of pogruchotać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pogruchotać
future tense 1st pogruchocę pogruchocemy
2nd pogruchocesz pogruchocecie
3rd pogruchoce pogruchocą
impersonal pogruchoce się
past tense 1st pogruchotałem,
-(e)m pogruchotał
pogruchotałam,
-(e)m pogruchotała
pogruchotałom,
-(e)m pogruchotało
pogruchotaliśmy,
-(e)śmy pogruchotali
pogruchotałyśmy,
-(e)śmy pogruchotały
2nd pogruchotałeś,
-(e)ś pogruchotał
pogruchotałaś,
-(e)ś pogruchotała
pogruchotałoś,
-(e)ś pogruchotało
pogruchotaliście,
-(e)ście pogruchotali
pogruchotałyście,
-(e)ście pogruchotały
3rd pogruchotał pogruchotała pogruchotało pogruchotali pogruchotały
impersonal pogruchotano
conditional 1st pogruchotałbym,
bym pogruchotał
pogruchotałabym,
bym pogruchotała
pogruchotałobym,
bym pogruchotało
pogruchotalibyśmy,
byśmy pogruchotali
pogruchotałybyśmy,
byśmy pogruchotały
2nd pogruchotałbyś,
byś pogruchotał
pogruchotałabyś,
byś pogruchotała
pogruchotałobyś,
byś pogruchotało
pogruchotalibyście,
byście pogruchotali
pogruchotałybyście,
byście pogruchotały
3rd pogruchotałby,
by pogruchotał
pogruchotałaby,
by pogruchotała
pogruchotałoby,
by pogruchotało
pogruchotaliby,
by pogruchotali
pogruchotałyby,
by pogruchotały
impersonal pogruchotano by
imperative 1st niech pogruchocę pogruchoczmy
2nd pogruchocz pogruchoczcie
3rd niech pogruchoce niech pogruchocą
anterior adverbial participle pogruchotawszy
verbal noun pogruchotanie

Further reading

[edit]
  • pogruchotać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pogruchotać in Polish dictionaries at PWN