κεκλεισμένος

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Ancient Greek

[edit]

Pronunciation

[edit]
 

Participle

[edit]

κεκλεισμένος (kekleisménosm (feminine κεκλεισμένη, neuter κεκλεισμένον); first/second declension (Koine)

  1. perfect passive participle of κλείω (kleíō): having been closed, shut.
    • Michael Ducas, 15th century. History [Turkish-Byzantine]. 333.
      Ὁ δέ λιμήν τῆς πόλεως ἦν κεκλεισμένος.
      Ho dé limḗn tês póleōs ên kekleisménos.
      And the port of the city was closed.

Participle

[edit]

κεκλεισμένος (kekleisménosm (feminine κεκλεισμένη, neuter κεκλεισμένον); first/second declension (Koine)

  1. perfect passive participle of κλῄζω (klḗizō): having been made famous, celebrated

Declension

[edit]

References

[edit]

Greek

[edit]

Etymology

[edit]

Learnedly, from Ancient Greek κεκλεισμένος (kekleisménos). Formal Perfect participle of κλείνομαι (kleínomai), passive voice of κλείνω. Retains ancient reduplication. See the expression κεκλεισμένων των θυρών (kekleisménon ton thyrón).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ce.kliˈzme.nos/
  • Hyphenation: κε‧κλει‧σμέ‧νος

Participle

[edit]

κεκλεισμένος (kekleisménosm (feminine κεκλεισμένη, neuter κεκλεισμένο)

  1. (formal, dated) dated form of κλεισμένος (kleisménos): shut, closed, found only at the expression κεκλεισμένων των θυρών (kekleisménon ton thyrón)

Usage notes

[edit]

Used in genitive plural κεκλεισμένων (kekleisménōn) only in the expression κεκλεισμένων των θυρών (kekleisménon ton thyrón)

Declension

[edit]

Synonyms

[edit]

Antonyms

[edit]

References

[edit]