பென்யமீன்

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Tamil

[edit]

Etymology

[edit]

From Late Latin Benjamin, from Ancient Greek Βενιαμίν (Beniamín), from Biblical Hebrew בִּנְיָמִין (binyamīn, literally son of the right/south or son of days).

Pronunciation

[edit]

Proper noun

[edit]

பென்யமீன் (peṉyamīṉ)

  1. (biblical) Benjamin

Declension

[edit]
ṉ-stem declension of பென்யமீன் (peṉyamīṉ) (singular only)
Singular Plural
Nominative பென்யமீன்
peṉyamīṉ
-
Vocative பென்யமீனே
peṉyamīṉē
-
Accusative பென்யமீனை
peṉyamīṉai
-
Dative பென்யமீனுக்கு
peṉyamīṉukku
-
Genitive பென்யமீனுடைய
peṉyamīṉuṭaiya
-
Singular Plural
Nominative பென்யமீன்
peṉyamīṉ
-
Vocative பென்யமீனே
peṉyamīṉē
-
Accusative பென்யமீனை
peṉyamīṉai
-
Dative பென்யமீனுக்கு
peṉyamīṉukku
-
Benefactive பென்யமீனுக்காக
peṉyamīṉukkāka
-
Genitive 1 பென்யமீனுடைய
peṉyamīṉuṭaiya
-
Genitive 2 பென்யமீனின்
peṉyamīṉiṉ
-
Locative 1 பென்யமீனில்
peṉyamīṉil
-
Locative 2 பென்யமீனிடம்
peṉyamīṉiṭam
-
Sociative 1 பென்யமீனோடு
peṉyamīṉōṭu
-
Sociative 2 பென்யமீனுடன்
peṉyamīṉuṭaṉ
-
Instrumental பென்யமீனால்
peṉyamīṉāl
-
Ablative பென்யமீனிலிருந்து
peṉyamīṉiliruntu
-