ข้อพิพาท

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Thai

[edit]

Etymology

[edit]

From ข้อ (kɔ̂ɔ, point) +‎ พิพาท (pí-pâat, to dispute).

Pronunciation

[edit]
Orthographicข้อพิพาท
kʰ ˆ ɒ b i b ā d
Phonemic
ข้อ-พิ-พาด
kʰ ˆ ɒ – b i – b ā ɗ
RomanizationPaiboonkɔ̂ɔ-pí-pâat
Royal Institutekho-phi-phat
(standard) IPA(key)/kʰɔː˥˩.pʰi˦˥.pʰaːt̚˥˩/(R)

Noun

[edit]

ข้อพิพาท (kɔ̂ɔ-pí-pâat) (classifier ข้อ or เรื่อง)

  1. (law, formal) dispute.
    ข้อพิพาทแรงงาน
    kɔ̂ɔ-pí-pâat rɛɛng-ngaan
    labour dispute
    การระงับข้อพิพาท
    gaan-rá-ngáp kɔ̂ɔ-pí-pâat
    settlement of dispute
    การไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
    gaan-glài-glìia kɔ̂ɔ-pí-pâat
    conciliation of dispute

Usage notes

[edit]