napocząć

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From na- +‎ począć.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /naˈpɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔt͡ʂɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: na‧po‧cząć

Verb

[edit]

napocząć pf (imperfective napoczynać)

  1. (transitive) to broach, to set abroach
  2. (transitive, rare) to commence, to start
    Synonyms: rozpocząć, zacząć

Conjugation

[edit]
Conjugation of napocząć pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive napocząć
future tense 1st napocznę napoczniemy
2nd napoczniesz napoczniecie
3rd napocznie napoczną
impersonal napocznie się
past tense 1st napocząłem,
-(e)m napoczął
napoczęłam,
-(e)m napoczęła
napoczęłom,
-(e)m napoczęło
napoczęliśmy,
-(e)śmy napoczęli
napoczęłyśmy,
-(e)śmy napoczęły
2nd napocząłeś,
-(e)ś napoczął
napoczęłaś,
-(e)ś napoczęła
napoczęłoś,
-(e)ś napoczęło
napoczęliście,
-(e)ście napoczęli
napoczęłyście,
-(e)ście napoczęły
3rd napoczął napoczęła napoczęło napoczęli napoczęły
impersonal napoczęto
conditional 1st napocząłbym,
bym napoczął
napoczęłabym,
bym napoczęła
napoczęłobym,
bym napoczęło
napoczęlibyśmy,
byśmy napoczęli
napoczęłybyśmy,
byśmy napoczęły
2nd napocząłbyś,
byś napoczął
napoczęłabyś,
byś napoczęła
napoczęłobyś,
byś napoczęło
napoczęlibyście,
byście napoczęli
napoczęłybyście,
byście napoczęły
3rd napocząłby,
by napoczął
napoczęłaby,
by napoczęła
napoczęłoby,
by napoczęło
napoczęliby,
by napoczęli
napoczęłyby,
by napoczęły
impersonal napoczęto by
imperative 1st niech napocznę napocznijmy
2nd napocznij napocznijcie
3rd niech napocznie niech napoczną
passive adjectival participle napoczęty napoczęta napoczęte napoczęci napoczęte
anterior adverbial participle napocząwszy
verbal noun napoczęcie

Further reading

[edit]
  • napocząć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • napocząć in Polish dictionaries at PWN