spętać

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From s- +‎ pętać.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈspɛn.tat͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛntat͡ɕ
  • Syllabification: spę‧tać

Verb

[edit]

spętać pf (imperfective pętać)

  1. (transitive) to fetter, to tether

Conjugation

[edit]
Conjugation of spętać pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive spętać
future tense 1st spętam spętamy
2nd spętasz spętacie
3rd spęta spętają
impersonal spęta się
past tense 1st spętałem,
-(e)m spętał
spętałam,
-(e)m spętała
spętałom,
-(e)m spętało
spętaliśmy,
-(e)śmy spętali
spętałyśmy,
-(e)śmy spętały
2nd spętałeś,
-(e)ś spętał
spętałaś,
-(e)ś spętała
spętałoś,
-(e)ś spętało
spętaliście,
-(e)ście spętali
spętałyście,
-(e)ście spętały
3rd spętał spętała spętało spętali spętały
impersonal spętano
conditional 1st spętałbym,
bym spętał
spętałabym,
bym spętała
spętałobym,
bym spętało
spętalibyśmy,
byśmy spętali
spętałybyśmy,
byśmy spętały
2nd spętałbyś,
byś spętał
spętałabyś,
byś spętała
spętałobyś,
byś spętało
spętalibyście,
byście spętali
spętałybyście,
byście spętały
3rd spętałby,
by spętał
spętałaby,
by spętała
spętałoby,
by spętało
spętaliby,
by spętali
spętałyby,
by spętały
impersonal spętano by
imperative 1st niech spętam spętajmy
2nd spętaj spętajcie
3rd niech spęta niech spętają
passive adjectival participle spętany spętana spętane spętani spętane
anterior adverbial participle spętawszy
verbal noun spętanie

Further reading

[edit]
  • spętać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • spętać in Polish dictionaries at PWN