ukrócić

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

From u- +‎ krócić, from Proto-Slavic *kortiti. Compare Russian укороти́ть (ukorotítʹ).

Verb

[edit]

ukrócić pf (imperfective ukracać)

  1. (transitive) to cut short, to diminish, to reduce, to shorten
    Synonyms: skrócić, ująć, umniejszyć
Conjugation
[edit]
Conjugation of ukrócić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ukrócić
future tense 1st ukrócę ukrócimy
2nd ukrócisz ukrócicie
3rd ukróci ukrócą
impersonal ukróci się
past tense 1st ukróciłem,
-(e)m ukrócił
ukróciłam,
-(e)m ukróciła
ukróciłom,
-(e)m ukróciło
ukróciliśmy,
-(e)śmy ukrócili
ukróciłyśmy,
-(e)śmy ukróciły
2nd ukróciłeś,
-(e)ś ukrócił
ukróciłaś,
-(e)ś ukróciła
ukróciłoś,
-(e)ś ukróciło
ukróciliście,
-(e)ście ukrócili
ukróciłyście,
-(e)ście ukróciły
3rd ukrócił ukróciła ukróciło ukrócili ukróciły
impersonal ukrócono
conditional 1st ukróciłbym,
bym ukrócił
ukróciłabym,
bym ukróciła
ukróciłobym,
bym ukróciło
ukrócilibyśmy,
byśmy ukrócili
ukróciłybyśmy,
byśmy ukróciły
2nd ukróciłbyś,
byś ukrócił
ukróciłabyś,
byś ukróciła
ukróciłobyś,
byś ukróciło
ukrócilibyście,
byście ukrócili
ukróciłybyście,
byście ukróciły
3rd ukróciłby,
by ukrócił
ukróciłaby,
by ukróciła
ukróciłoby,
by ukróciło
ukróciliby,
by ukrócili
ukróciłyby,
by ukróciły
impersonal ukrócono by
imperative 1st niech ukrócę ukróćmy
2nd ukróć ukróćcie
3rd niech ukróci niech ukrócą
passive adjectival participle ukrócony ukrócona ukrócone ukróceni ukrócone
anterior adverbial participle ukróciwszy
verbal noun ukrócenie

Etymology 2

[edit]

From u- +‎ Proto-Slavic *krotiti. Compare Russian укроти́ть (ukrotítʹ).

Verb

[edit]

ukrócić pf (imperfective ukrócać)

  1. (transitive) to curb, to restrain, to tame
    Synonyms: pohamować, poskromić
Conjugation
[edit]
Conjugation of ukrócić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ukrócić
future tense 1st ukrócę ukrócimy
2nd ukrócisz ukrócicie
3rd ukróci ukrócą
impersonal ukróci się
past tense 1st ukróciłem,
-(e)m ukrócił
ukróciłam,
-(e)m ukróciła
ukróciłom,
-(e)m ukróciło
ukróciliśmy,
-(e)śmy ukrócili
ukróciłyśmy,
-(e)śmy ukróciły
2nd ukróciłeś,
-(e)ś ukrócił
ukróciłaś,
-(e)ś ukróciła
ukróciłoś,
-(e)ś ukróciło
ukróciliście,
-(e)ście ukrócili
ukróciłyście,
-(e)ście ukróciły
3rd ukrócił ukróciła ukróciło ukrócili ukróciły
impersonal ukrócono
conditional 1st ukróciłbym,
bym ukrócił
ukróciłabym,
bym ukróciła
ukróciłobym,
bym ukróciło
ukrócilibyśmy,
byśmy ukrócili
ukróciłybyśmy,
byśmy ukróciły
2nd ukróciłbyś,
byś ukrócił
ukróciłabyś,
byś ukróciła
ukróciłobyś,
byś ukróciło
ukrócilibyście,
byście ukrócili
ukróciłybyście,
byście ukróciły
3rd ukróciłby,
by ukrócił
ukróciłaby,
by ukróciła
ukróciłoby,
by ukróciło
ukróciliby,
by ukrócili
ukróciłyby,
by ukróciły
impersonal ukrócono by
imperative 1st niech ukrócę ukróćmy
2nd ukróć ukróćcie
3rd niech ukróci niech ukrócą
passive adjectival participle ukrócony ukrócona ukrócone ukróceni ukrócone
anterior adverbial participle ukróciwszy
verbal noun ukrócenie

Further reading

[edit]
  • ukrócić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ukrócić in Polish dictionaries at PWN