umilić

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish

[edit]

Etymology

[edit]

From u- +‎ miły +‎ -ić.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /uˈmi.lit͡ɕ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ilit͡ɕ
  • Syllabification: u‧mi‧lić

Verb

[edit]

umilić pf (imperfective umilać)

  1. (transitive) to make pleasant, to brighten

Conjugation

[edit]
Conjugation of umilić pf
person singular plural
masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive umilić
future tense 1st umilę umilimy
2nd umilisz umilicie
3rd umili umilą
impersonal umili się
past tense 1st umiliłem,
-(e)m umilił
umiliłam,
-(e)m umiliła
umiliłom,
-(e)m umiliło
umililiśmy,
-(e)śmy umilili
umiliłyśmy,
-(e)śmy umiliły
2nd umiliłeś,
-(e)ś umilił
umiliłaś,
-(e)ś umiliła
umiliłoś,
-(e)ś umiliło
umililiście,
-(e)ście umilili
umiliłyście,
-(e)ście umiliły
3rd umilił umiliła umiliło umilili umiliły
impersonal umilono
conditional 1st umiliłbym,
bym umilił
umiliłabym,
bym umiliła
umiliłobym,
bym umiliło
umililibyśmy,
byśmy umilili
umiliłybyśmy,
byśmy umiliły
2nd umiliłbyś,
byś umilił
umiliłabyś,
byś umiliła
umiliłobyś,
byś umiliło
umililibyście,
byście umilili
umiliłybyście,
byście umiliły
3rd umiliłby,
by umilił
umiliłaby,
by umiliła
umiliłoby,
by umiliło
umililiby,
by umilili
umiliłyby,
by umiliły
impersonal umilono by
imperative 1st niech umilę umilmy
2nd umil umilcie
3rd niech umili niech umilą
passive adjectival participle umilony umilona umilone umileni umilone
anterior adverbial participle umiliwszy
verbal noun umilenie

Further reading

[edit]
  • umilić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • umilić in Polish dictionaries at PWN